1. ۱نرفت راه بیابان و خسته شد پایماگر به سر نرود راه، من به سر آیم
2. ۲به جست‌و‌جوی تو آشفته می‌روم چون بادمگر به سایهٔ سروت دمی بیاسایم
3. ۳تو خود به جای خودی در مقام نعمت و نازمن فقیر به هر جا غریب و تنهایم
4. ۴به روز هجر مرا کار اشک پیمائی‌ستبرفت آنکه به پیمانه باده پیمایم
5. ۵مرا به روی تو رأی و به رأی تو روی‌ستکه جز به روی تو روشن نمی‌شود رایم
6. ۶کمر نبست میان تو را مگر چون مویمرا عزیمت آن شد که عقده بگشایم
7. ۷گهر ز دیدهٔ ناصر برون شود بر زرسخن به صنعت ترصیع اگر بیارایم