1. ۱تنم گردی است سرگردان به گرد دامن جانمبیار آبی روان ساقی، مگر گردی بر افشانم
2. ۲من از روز ازل دادم به جام لعل تو عهدینپنداری که امروزیست با پیمانه پیمانم
3. ۳برون از صوت مطرب راستی راهی نمی‌بینمبه غیر حسن شاهد ظاهراً روئی نمی‌دانم
4. ۴بزن مطرب رهی تا زهرهٔ مجلس به رقص آیدکه من خود در هوای مهر او چون ذره رقصانم
5. ۵اگر چه تیره‌ام چون شب، ز من رونق بود مه رابگو تا روی مهر از من، بتابد ماه تابانم
6. ۶پیاده می‌روم در پای پیلش، تا شوم فرزینوگر شهمات می‌سازد، ز اسبش رخ نگردانم
7. ۷چو شمع از بهر ایثارم، ستاده نقد جان بر کفاگر قصد سرم داری به زیر تیغ بنشانم
8. ۸گر از پیشم همی‌رانی، قلم‌وارم میان بستهوگر پایم رود از جای، سر بر خط فرمانم
9. ۹ثنای مهر رویت را طلوع صبح می‌گویمدعای زلف و خالت را شب تاریک می‌خوانم
10. ۱۰مگو ای مدعی با من، چه‌سانی در غم عشقشتو آنسان نیستی آخر، نمی‌بینی که این‌سانم
11. ۱۱چو از خط خوشش ناصر، حدیث زلف او خواندبود مجموعه‌ای زان خط، سخن‌های پریشانم