1. ۱ای بر در روضه ات برده فلک التجاوی ز حریمت شده حاجت مردم روا
2. ۲از تو شده روشناس آئینه اهل دلبا تو شده منتهی سلسله اولیا
3. ۳رای دل روشنت طاعت او روز و شبدرد تو شرع نبی ذکر تو ذکر خدا
4. ۴اطلس گردون بود جای نماز شبتسجده صبح تو را بال ملک بوریا
5. ۵باد بهار آمده از پی فراشیترشته جاروب را زلف نسیم صبا
6. ۶سرمه به خاک درت سوده جبین نیازبسته به گرد رهت چشم طمع توتیا
7. ۷خم پی تعظیم تو پشت صغیر و کبیروقف سجود درت جبهه شاه و گدا
8. ۸گوشه ایوان تو منتظر سایلانکنگره طاق تو تکیه گه مدعا
9. ۹در خم چوگان تو گشته فلک همچو گویپرتو قندیل تو داده زمین را صفا
10. ۱۰در ته ایوان تو هست اجابت مقیمسفره انعام تو پهن به دست دعا
11. ۱۱خار سر روضه ات برگ گل آفتابسنگ مزارت بود گوهر عالی بها
12. ۱۲خنده زنان پیش پیش در صف محشر رودهر که گل خار تو بر سر خود داده جا
13. ۱۳شمع مزار تو را دولت جاوید نورسایه پروانه اش سوخته بال هما
14. ۱۴هر که ز حوضت خورد یکدم آبی به صدقکی شود از لطف حق تشنه به روز جزا
15. ۱۵آدم آبی به بحر از سر صدق و نیازخانقهی بهر تو کرده ز گوهر بنا
16. ۱۶بر سر بازار تو داروی هر درد بودگریه و زاری به من نقد تضرع بها
17. ۱۷تا تو خریدار را جانب خود خوانده اییدر ره اقبال تو فیض دکان کرده وا
18. ۱۸خلدنشینان خاک از تو کنند التماسلشکر ارواح را بس که تویی پیشوا
19. ۱۹نام شریعت علم شد به شه نقشبندوی لقبت در جهان خواجه مشکل گشا
20. ۲۰روی به درگاه تو عاجزم آورده امپادشها گوش کن عرض من بینوا
21. ۲۱بنده ام و از گنه روی سیه کرده اممضطربم از رسول منفعلم از خدا
22. ۲۲توبه به لب گفته ام جرم بدل کرده امهر چه ز من سر زده بود سراسر خطا
23. ۲۳توبه کنون کرده ام بر لب پیمان درستاز ته دل داده ام دست به عهد وفا
24. ۲۴روی مرا آب و رو بخش ز آب عقیقدر دو الم ساخته رنگ مرا کهربا
25. ۲۵کعبه درمان تویی سالک رنجور مندرد خود آورده ام بهر امید دوا
26. ۲۶طوف سر کوی تو بر سرم افتاده استقامت من راست کن در ره خود چون عصا
27. ۲۷چشم ز خجلت کجا باز کند سوی حقگر تو نکردی شفیع بر گنه سیدا
28. ۲۸دست تهی سایلم آمده ام بر درتاز تو بود مطلبم حاجت هر دو سرا
29. ۲۹دیده بینای من پیش تو اعما بودچشم و چراغ منی باش مرا رهنما
30. ۳۰بهر تسلی به خود می کنم این آرزوای شه عالی نسب تو به کجا من کجا
31. ۳۱بیهوده گویی مرا بود هنر پیش از ایندست من و بعد از این دامن مدح شما