1. ۱یکی باغیست در شهر بخاراعلم باشد به باغ شهرآرا
2. ۲چه باغ او را بود فردوس سرکاربه گرد او زده از مشک دیوار
3. ۳بود شفاف چون مینای گردوندرونش می توان دیدن که بیرون
4. ۴دمیده سبزی بر سرهای دیوارچو خط سبز بر پشت لب یاد
5. ۵به دور اوست کوه قاف مدیبه یأجوج خزان بربسته سدی
6. ۶ز خشت برگ گل بنیاد طاقشچمن از سینه چاکان رواقش
7. ۷زند پهلو به کرسی پایه اونشسته آسمان در سایه او
8. ۸فلک طاقش اگر سازد نظارهبه چشم او گل افتد از ستاره
9. ۹دل نقاش گردون خسته اوگل خورشید و مه گلدسته او
10. ۱۰درش پوشیده چشم از روی جنتنهاده پشت بر دیوار راحت
11. ۱۱چه در از چوب صندل آستانشگلستان ارم دروازه بانش
12. ۱۲بود زنجیر و قفلش سنبل و گلکلیدش غنچه منقار بلبل
13. ۱۳ز گلمیخ در او داغ لالهغلام حلقه او گوش هاله
14. ۱۴خیابان در خیابان سرو عرعرچو مژگان بتان با هم برابر
15. ۱۵زمینش ریخته از مرمر یشمتماشا بر زمینش دوخته چشم
16. ۱۶رود هر کسب پی کسب هوایشدمد گل برگ تر از نقش پایش
17. ۱۷درش را پشتبان سرو صنوبرز طوق قمریانش حلقه در
18. ۱۸به صحن او مربع قصر دلجونشسته بر تماشا چار زانو
19. ۱۹مسطح بام او چون قصر شیرینستون خانه اش بهرام چوبین
20. ۲۰تراشیده است گردون بر دهانشنخستین پایه او کهکشانش
21. ۲۱به روی صفه اش فراش بلبلدر او اصحاب صفه غنچه گل
22. ۲۲درختانش همه انباردارانکشاده دست چون ابر بهاران
23. ۲۳ز توت او هوس را کام شیرینبه خاک افتاده اش بادام قندین
24. ۲۴انار او بود چون نار خنداندرخت او عروس نارپستان
25. ۲۵دل از شفتالویش بی تاب گشتههوس را آرزویش آب گشته
26. ۲۶بود انجیر او پستان پر شیرزند آلوی او پهلو به زنجیر
27. ۲۷چنین انجیر باشد خال خالیبود آلو به روی باغ خالی
28. ۲۸ز آلو بالوی او لعل را جانبه ذکر دانه اش تسبیح گردان
29. ۲۹بود زردآلوی او در جهان فردشکفته از سر شاخش گل زرد
30. ۳۰ز سیبش منفعل سیب زنخدانشده در آرزویش آب دندان
31. ۳۱بود سروش به قد یار مانندتماشا از سر او خورده سوگند
32. ۳۲شفق دود چراغ ارغوانشمه نو برگ بید ناتوانش
33. ۳۳ز بادامش شده نرگس سرافرازگلش بادام چشمان را نظر باز
34. ۳۴نشسته بیدمجنون بر لب جوپریشان کرده چون دیوانگان مو
35. ۳۵ز نرگس خنجری بر چنگ داردبه عکس سایه خود جنگ دارد
36. ۳۶بنفشه در چمن روزی که رستهچو یوسف رو به آب نیل شسته
37. ۳۷به رشته چون گهر گردیده پابستگرفته تکمه فیروزه بر دست
38. ۳۸به یاد نرگسش از صبح تا شامپریده چشم خوبان گل اندام
39. ۳۹درون پوست باشد غنچه خنداننگه را از تماشا گل به دامان
40. ۴۰گلش را خنده شیرین تر ز گلقندنهال گل عصای لعل پیوند
41. ۴۱دل شبنم شد آب از بی قراریگهر دارد تلاش آبداری
42. ۴۲نسیم غنچه او مشک اصفرکف آب روانش عنبر تر
43. ۴۳خزان هرگز ندیده روی باغشنخورده از صبا سیلی چراغش
44. ۴۴ز جویش رفته جوی شیر بر بادز مزدوران آن شرمنده فرهاد
45. ۴۵لب جو دایه و فواره پستاننهال غنچه طفل شیر مکان
46. ۴۶چه فواره دلیلش شمع مهتابدماغش چرب و نرم از روغن آب
47. ۴۷لب حوضش کشاده چون گل آغوشگلاب از آب حوضش می زند جوش
48. ۴۸حبابش غنچه آسا در تبسمزبان موج لبریز از تکلم
49. ۴۹به کشتی می زند پهلو حبابشسر گرداب را گردانده آبش
50. ۵۰کند تا مرغ آبی آشیانهدرون حوض دریا کرده خانه
51. ۵۱چه خانه خانه همچون سفینهدرو از موج آبش راه زینه
52. ۵۲پلاسش بافته از پرده گلبود نقش پلاسش چشم بلبل
53. ۵۳ز چوب آبنوسش سقف خانهدرو دندان ماهی آستانه
54. ۵۴بود از آب بنیادش چو گردابنهاده خشت او معمار در آب
55. ۵۵ز دیوارش گریزان بیمدارینباشد بام او ته چوب کاری
56. ۵۶گچش پخته ز سرب و خشتش از روحبود چوبش ز چوب کشتی نوح
57. ۵۷به کف کاری گران چوب و سنگشگرفته اره از پشت نهنگش
58. ۵۸ز دریا آدم آیی چو چاکربه کرسی بندیش آورد گوهر
59. ۵۹چراغ پاسبانش آبگینهصدف را جای روغن گشته سینه
60. ۶۰ز طرحش پای در گل دست معمارز رنگ او مصور نقش دیوار
61. ۶۱همیشه نور بارد زین عمارتشب و روز است پای با طهارت
62. ۶۲ز حوضش محمل لیلی زند جوشچو مجنون گشته آتشخانه بر دوش
63. ۶۳خورد هر کس ز حوض او دم آبکند تا حشر سیر عالم آب
64. ۶۴به خون تر از گل او مشک و عنبرز آبش آب گوهر خاک بر سر
65. ۶۵بیا ساقی درین فصل بهاراننشین یک ساعتی در بزم پیران
66. ۶۶به دست سیدا ده ساغر اولکه تا وصف چمن سازد مفصل!