1. ۱آمد بهار و رفتن خود را خبر ندادبا ساکنان باغ ندای سفر نداد
2. ۲هر نخل آرزو که نشاندیم بر زمیندادیم آب سبز نگشت و ثمر نداد
3. ۳شبنم وداع کرد و به ما چشم تر گذاشتما را به غیر آبله زاد سفر نداد
4. ۴اقبال را خریدم و بی زر فروختمسودای این کلاه مرا درد سر نداد
5. ۵از گریه های خویش نگشتیم کامیابدریا چه شد که قطره ما را گهر نداد
6. ۶چشم و دلم پر است چو بادام این چمندوران چو غنچه گرچه مرا مشت زر نداد
7. ۷دنیاپرست بی خبر از حلقه در استشکر خدا که دهر مرا گوش کر نداد
8. ۸از بس که روز و شب به غم رزق و روزیمفیضی به ما تردد شام و سحر نداد
9. ۹از کلک خویش بهره ندیدم چو سیدااز ذوق تلخکامیم این نیشکر نداد