1. ۱خال او در بند آن زلف چو شست افتاده استمژده باد ای دل که دزد من به دست افتاده است
2. ۲بر سرش خورشید همچون ذره می آید به رقصهر که درین کوی همچون خاک پست افتاده است
3. ۳از در میخانه تا آن شوخ چشم من گذشتساغر از خود رفته است و شیشه مست افتاده است
4. ۴از ته دل سوخته بر حال من همچون کبابدیده هر کس که با آن می پرست افتاده است
5. ۵خصم چون از خانه خیزد سیدا باشد بلازلف او را بنگر از خط صد شکست افتاده است