1. ۱ابرهه آن صاحب پیل سفیدآنکه لشکر جانب کعبه کشید
2. ۲تا بکوبد زیر پای نره پیلآن همایون خانهٔ رب جلیل
3. ۳چون به ملک آن دیار آمد فرودکرد غارت آنچه در آن مرز بود
4. ۴از حَمیر و از خُیول و از بِغالگوسفند و گاو و جاموس و جِمال
5. ۵شد ز بیم آن سپاه هولناکاهل بطحا را همه دل چاک چاک
6. ۶سید بطحاء عبدالمطلبچونکه دید اهل حرم را مضطرب
7. ۷سوی آن لشکر روان شد با شتاببا شکوه چرخ و نور آفتاب
8. ۸نور احمد از جبینش آشکارظاهر از وی فر آن والاتبار
9. ۹گنبد افلاک تا ظلمات خاکشد از آن نور مقدس تابناک
10. ۱۰بلکه روشن گشته زان نور اجلروز ابداع و سحرگاه ازل
11. ۱۱پس ببین با مشرق آن آفتابخور چه باشد از ضیاء آب و تاب
12. ۱۲مشرقی کان نور را مظهر بودوز مه و خورشید انورتر بود
13. ۱۳آن سحر که‌آبستن آن نور بودصبح عیدش چون شب دیجور بود
14. ۱۴چون قدم بنهاد آن میر زَمنبر بساط پیل‌رانِ پیل تن
15. ۱۵لب گشود اندر ثناء آفرینکاسمانش آفرین خواند و زمین
16. ۱۶آب حیوانش روان شد از دهاناز زبانش معجز احمد عیان
17. ۱۷پیل‌ران را پای دل از جای شدپیش او با صد ادب بر پای شد
18. ۱۸پس نشاندش بر بساط خویشتندر میان آورد با وی هر سخن
19. ۱۹مهر او جا کرد اندر سینه‌اشیافت تسکین ز التهاب کینه‌اش
20. ۲۰گفت با خود آنچه خواهد آن بزرگدرپذیرم گرچه بس باشد سترگ
21. ۲۱پیشم آرد گر شفاعت از حرمسر نپیچم وز خرابش بگذرم
22. ۲۲گفت با او کانچه می‌خواهی بگوهرچه مقصودت بود از من بجو
23. ۲۳آنچه باشد مطلبت از من رواستدر بر ما دردهایت را دواست
24. ۲۴گفت عبدالمطلب با پیل‌رانکی تو را پیل فلک در زیر ران
25. ۲۵ناقه‌ها رفته ز من صد یا دویستحاجت من غیر رد ناقه نیست
26. ۲۶زین تمنا شاه آمد در شگفتوز شگفت انگشت بر دندان گرفت
27. ۲۷یارب این سیمای بالادست چیستاینچنینش طبع و فطرت پست چیست
28. ۲۸جبهه‌اش بر ماه طعنه می‌زندفطرتش گرد مگسها می‌تند
29. ۲۹صورت از شهباز بالادست‌ترهمتی از عنکبوتی پست‌تر
30. ۳۰داند او مقصود من از این سفرآنکه سازم کعبه را زیر و زبر
31. ۳۱خانهٔ معبود را ویران کنمکُنگرش با خاک ره یکسان کنم
32. ۳۲دودمان او شرف زین خانه دیدخدمت این خانه او را برگزید
33. ۳۳چون سزاوار سرای شاه شدمهر و ماهش چاکر درگاه شد
34. ۳۴چونکه شد این آستان را پاسبانپاسبانش شد ملک در آستان
35. ۳۵گر تورا ره در حضور شاه نیستهیچت اندر حضرت شه راه نیست
36. ۳۶ملتزم شو خدمت درگاه راپاسبان شو آستان شاه را
37. ۳۷گر تو را در آستان هم بار نیسترتبهٔ خدمت در آن دربار نیست
38. ۳۸منزلش را بوسهٔ دیوار دهخانه‌اش را سر به خاک راه نه
39. ۳۹یا بجو خاکی که آن شه را گذارگر بر آن افتد بر آنجا ره گذار
40. ۴۰بوسه زن آن را به یاد پادشاهواکتحل عینیک عبد فی هواه
41. ۴۱در گذرگاهش پیاپی ای پسربین کجا افکنده شه روزی نظر
42. ۴۲یک نظر افکنده بر آنجا ز دوروز نگاهی همچو طورش داده نور
43. ۴۳رو در آنجا چاکری کن اختیارپس بکن بر جمله شاهان افتخار
44. ۴۴ای شه خوبان و ای سلطان جانای امیر ملک دل جان جهان
45. ۴۵در حریم حضرتم گر بار نیستگر مرا هم رخصت دیدار نیست
46. ۴۶بینم آنان را که همراز تواَندمحرم خلوتگه ناز تواَند
47. ۴۷روی تو بینند هر شام و سحراز دو چشم جان خود نز چشمِ سر
48. ۴۸دیدنم گر روی تو مقدور نیستدیدهٔ من لایق آن نور نیست
49. ۴۹روی آن بینم که بیند روی توسوی آن پویم که پوید سوی تو
50. ۵۰هرچه باشد از تو بر آن عاشقمعاشقی در دعوی خود صادقم
51. ۵۱زشت و زیبا از تو چون پیداستیجمله عالم پیش من زیباستی
52. ۵۲عاشقم بر زشت و بر زیبا تمامزنگیت را من یکی زنگی غلام
53. ۵۳من سگ کوی سگان کوی توخار هر گل کز وی آید بوی تو
54. ۵۴گفت با خود الغرض آن پیل‌رانکی روا باشد چنین کس پاسبان
55. ۵۵هیچ از این خانه با من دم نزدیک سخن در حق این طارم نزد