1. ۱یاد حق بربندد از آن خانه رختمرغ رحمت بَرپرد از آن درخت
2. ۲چون دل از یاد خدا غافل شوددیو اهریمن در آن داخل شود
3. ۳چون شود داخل بگیرد آن حصارقدسیان گویند اینک الفرار
4. ۴همرهان قدس یاران وطنروح را بدرود گویند آن زمن
5. ۵رخت از آن ویرانه ده بیرون کشندروح را در چنگ اهریمن نهند
6. ۶روح ماند هم غریب و هم اسیردیو گردد هم امیر و هم وزیر
7. ۷ساحت دل جای اهریمن شودصفهٔ جم دیو را مسکن شود
8. ۸طوطیان آهنگ هندستان کنندجایشان زاغ و زغن جولان کنند
9. ۹گرگها را چون رسد آنجا قدمآهوان سوی تتار آرند رم
10. ۱۰گلشن دل را رسد گاه خزانبگذرد زان صرصری دامن کشان
11. ۱۱یک سمومی بگذرد بر آن چمنهم بسوزد لاله و هم نسترن
12. ۱۲بگذرد سیْلی سیه بر آن دیاربرکند از بیخ و از بن آن حصار
13. ۱۳مأمن دزدان شود مشکوی شاهاندر آن شیطان فرازد بارگاه
14. ۱۴روح را سر پا نهند زنجیرهادر هلاک او کنند تدبیرها
15. ۱۵بر سر او آرد آنچه هیچکسبر سر دشمن نیارد یک نفس
16. ۱۶گوشه گیرد عقل و گرید زار زاربهر آن شهزادهٔ والا تبار