1. ۱مخلصی از این مراحل باز جویکار وهم و قلعهٔ دل را بگوی
2. ۲روح را بهر خلافت پادشاهجانب جسمانیان بنموده راه
3. ۳شهر بند تن نشیمن‌گاه اوصفهٔ دل مستقرگاه او
4. ۴عقل را گفتا مهین دستور باششرع را گفتا چراغ نور باش
5. ۵ای غضب تو شحنهٔ درگاه باشای حیا تو پردهٔ خرگاه باش
6. ۶هان و هان ای وهم حیلت‌گر تو همحیله جو در جلب خیر و دفع غم
7. ۷تیز بینی تو دقایق باز جویچونکه جستی با خلیفه باز گوی
8. ۸ای خیال احوال را تحویل گیرحافظه تو شغل گنجوری پذیر
9. ۹ای نیاز و عجز و اقرار و فغانناله و زاری آب دیدگان
10. ۱۰جملگی باشید نزد پادشاهاز گناه این خلیفه عذرخواه
11. ۱۱ای جوارح راه خدمت پیش گیرای قوی، دامان خدمت را بگیر
12. ۱۲جملتان اندر برِ آن روح پاکسر گذارید از پی خدمت به خاک
13. ۱۳هین بکن پی شور عقل ای روح کارکار را با عقل دانا دل گذار
14. ۱۴هین تو هم ای عقل راه شرع گیرآنچه شرع آگهت گوید پذیر
15. ۱۵جمله‌تان شهزاده را یاری کنیدقلعهٔ دل را نگهداری کنید
16. ۱۶مستقرگاه روح است این حصارباز داریدش ز دشمن زینهار
17. ۱۷دشمنان هستند افزون از شماردر کمین بنشسته در دور حصار
18. ۱۸تا بگیرند این حصار بی نظیرتا نمایند آن خلیفه حق اسیر
19. ۱۹عقل را در چاه ظلمانی کنندپس در آن اقلیم ویرانی کنند
20. ۲۰عقل را دور افکنند از بزم روحپس بر او بندند ابواب فتوح
21. ۲۱هم ببندندش ره افلاک راهم رهِ آمد شدِ املاک را
22. ۲۲دور او گیرند پس اهریمنانسوی خود خوانند او را هر زمان
23. ۲۳تا به سوی خود کشند آن شاه رامنخسف سازند چهر ماه را
24. ۲۴پس وزیر و پیشکار و پاسباندیو اهریمن کنندش ای فلان
25. ۲۵هرکه زان دیوان کلان و زفت تربهر دستوری همی بندد کمر
26. ۲۶خوی او در روح ظاهرتر شودروح قدسی دیو را مظهر شود
27. ۲۷آن یکش دستور دیوِ حرص و آزوآن دگر یک دیو امید دراز
28. ۲۸وان یکی اهریمن کبر و غرورشد وزیرش کرد آثارش ظهور
29. ۲۹آن دگر را دیو شهوت رهنماوآن دگر را دیو مکر و حیله‌ها
30. ۳۰آن یکی اهریمن ظلمش وزیروآن ز دیو غلّ و غش منّت پذیر
31. ۳۱آن یکی دیو خیانت رهزنشوآن نفاق آموزد از اهریمنش
32. ۳۲هریکی را زین نمط دیوی لعینمی شود در ملک دُستور مهین
33. ۳۳عاقبت آن همنشینی و ودادمی شود منجر به وصل و اتحاد
34. ۳۴خود شود آن روح دیوی و چه دیوهم ز مکرش جمله دیوان در غریو
35. ۳۵روح گردد عاقبت اهریمنیبلکه صد اهریمن از مکر افکنی