1. ۱هان و هان ما را از این طفلان بخرسوی خانمان روان شو زودتر
2. ۲سوی من از آنچه یابی اندرانتا که خود را واخرم زین کودکان
3. ۳سوی خانه پی سپر شد راه راآفرین خوان خوی شاهنشاه را
4. ۴گردکانی چند اندر خانه یافتبرگرفت و سوی پیغمبر شتافت
5. ۵برگرفت آن گردکانها را به کفآن کفی کش بود مهر و مه کلف
6. ۶رو به آن طفلان روان شد با نشاطبا هزاران التفات و انبساط
7. ۷گفت ایشان را شهنشاه اجلبالجزیرات یبیعون الجمل
8. ۸گر فروشید اشتر خود رایگانمن خریدارم به مشتی گردکان
9. ۹جمله سوی وی دویدند از شعفکای وجودت هر دو عالم را شرف
10. ۱۰آری آری ناقه‌مان بفروختیمخویشتن را زین تغابن سوختیم
11. ۱۱سوختند آری ازین سودا بسیکی چه ایشان سوخته دیده کسی
12. ۱۲گر بگریند از ازل خون تا ابداز تحسر وز تغابن می‌سزد
13. ۱۳همچو آنان کاخرت بفروختنددر بهایش خاک و سنگ اندوختند
14. ۱۴ملک جاوید حیات بی زوالداده و بگرفته ادبار و وبال
15. ۱۵زینت دنیا که مال است و بنینجمله ثقل است و وبال ای نازنین
16. ۱۶بایدت جستن ز مغرب تا به شرقخویش را افکندن اندر حرق و غرق
17. ۱۷با پلنگ و گرگ خفتن در جبالبا دد و با دام رفتن در جوال
18. ۱۸آشنا رنجاندن و بیگانه همعاقلان آزردن و دیوانه هم
19. ۱۹تا به دست آید تو را دانگی ز مالاز حرام آن هم ندانی یا حلال
20. ۲۰ابتدا باید طلب کاری کنیچون به دست آری نگهداری کنی
21. ۲۱پاسبانی بایدت کردن به شبروزها در رنج ارباب طلب
22. ۲۲از گدا و دزد و رهزن وامخواهشحنه و والی امیر و پادشاه
23. ۲۳هم ز مور و موش و شیران و ذبابهم ز سیل و برق و باران آفتاب
24. ۲۴روز و شب در بیم و تشویش تلفاین یکت گوید که خف، آن لاتخف
25. ۲۵گر نه این ثقل است و بار ای خوبرویپس چه باشد ثقل با مخلص بگوی
26. ۲۶هست ثقلی بس عظیم و باشکوهبلکه سنگینتر ز صد البرز کوه
27. ۲۷کوه سنگین است اما بر تنتتنگ می‌سازد ولیکن مسکنت
28. ۲۸ثقل اینها جملگی بر جان بودجان از اینها خسته و نالان بود
29. ۲۹خانهٔ دل را کند تاریک و تنگتا کنی بر هر در و دیوار جنگ
30. ۳۰اهل دنیا را از این ره ای رفیقبینی اندر تنگنای و در مضیق
31. ۳۱ساغر دلشان ز صهبای ملالگشته لبریز و دمادم مال مال
32. ۳۲هیچ دیدی اهل دنیا را یکیکو بگوید درد من هست اندکی
33. ۳۳باشدش از رنج و محنت روز و شبخالی از وجد و نشاط و از طرب
34. ۳۴سینه‌اش چون گور کافر پر شرردل هم از زندان قاضی تنگتر
35. ۳۵هر یکی را اینچنین باشد گماننیست کس را درد و غم افزون از آن
36. ۳۶حال و مالت ای برادر اینچنینبدتر از آن حال اولاد و بنین
37. ۳۷چارهزار امراض را بشمرده‌اندوین طبیبان پی به آنها برده‌اند
38. ۳۸نیست زانها کس ز دَه یا صد پریبلکه افزونتر چه نیکو بنگری
39. ۳۹هریکی زانها که باشد در ولدداغ آن باشد پدر را در کبد
40. ۴۰درد آن فرزند جسمانی بودمر پدر را داغ روحانی بود
41. ۴۱رنج روح از جسم بس افزون بوددل ز داغ روح غرق خون بود
42. ۴۲درد تن آید به جان از واسطهچونکه باشد جسم و جان را رابطه
43. ۴۳درد جان جان را رسد بی فاصلهافکند در جان مسکین زلزله
44. ۴۴چونکه فرزندت درآید از برونشرح آن باشد ز حد من فزون
45. ۴۵ز احتیاج و ذلت ظلم و ستموز گرفتاری به صد اندوه و غم
46. ۴۶جمله اینها می‌رسد بر جان تووای بر جان تو و احزان تو
47. ۴۷گر نباشد این وبال ای یار منپس کدام است آن بگو ای مؤتمن
48. ۴۸زینت دنیا چه باشد این و آنپس چه خر باشند این دنیا خران
49. ۴۹آخرت بدهند و این دنیا خرندگر نه خر باشی یقین دانی خرند
50. ۵۰چیست دانی آخرت بفروختنوز تغابن خویشتن را سوختن
51. ۵۱میل سوی این جهان مستهانشاد و خرم گشتن از اقبال آن
52. ۵۲میل این را ترک آن شد ملتزمشاد گردی زین از آن داری الم
53. ۵۳زین سبب فرمود شاه انس و جانانما الدنیا و عقبی ضرّتان
54. ۵۴رو به یک زن چون کنی می‌دان یقینکان زن دیگر شود زار و غمین