1. ۱ناقه راند روز و شب با صد شعفتا فرات و غاضریات و نجف
2. ۲ساربانا خاطر ما شاد کنساز راه کوفه و بغداد کن
3. ۳سامری گشتم ز شوق سامرهکو رفیقی تا بسازم ساز ره
4. ۴سامره جان باشد و تن این جهانگشته جان این جهان آنجا نهان
5. ۵سامره فانوس و من پروانه‌امدر هوای شمع آن، دیوانه‌ام
6. ۶سامره گلشن بود من عندلیبعندلیبی سالها هجران نصیب
7. ۷سامره مصر است من یعقوب پیریوسفم گم گشته آنجا با بشیر
8. ۸از فراقش دیدهٔ من کور شدهم بصیرت هم بصر بی نور شد
9. ۹ای فغان کز جور اخوان زمانیوسفم در چاه کنعان شد نهان
10. ۱۰ای دریغا یوسفم در چاه شداز فراقش ناله‌ام تا ماه شد
11. ۱۱یوسفا جای تو در زندان دریغآفتابت از نظر پنهان دریغ
12. ۱۲مهدی اندر چاه و از دیدن نهانمی دود دجال در گرد جهان
13. ۱۳اینت انصاف و وفا ای روزگارمهدی اندر پرده، دجال آشکار
14. ۱۴کی توان دیدن خدا را ای مهاناین خسان پیدا و این گلشن نهان
15. ۱۵کی توان دیدن پریده عندلیبدر چمن بگرفته جا زاغ مهیب
16. ۱۶کی توان از آشیان دیدن همارفته و بگرفته آنجا بوم جا
17. ۱۷کی توان دیدن که مشتی روبهاندر تکاپو گشته شیر نر نهان
18. ۱۸یوسف اندر چاه و بن یامین به گاهآه آه و آه آه و آه آه
19. ۱۹دیو بر تخت و سلیمان از میانگشته پنهان ای فغان و ای فغان
20. ۲۰احمد اندر غار و مشتی بت پرستدر حریم کعبه دست هم به دست
21. ۲۱حیدر اندر خانه و محراب بازگشته بازیگاه جوقی حقه باز
22. ۲۲ای نسیم صبح ای باد صبامی‌رسی از سامره صد مرحبا
23. ۲۳بازگو با خود چه داری ای نسیمزنده ساز این استخوانهای رمیم
24. ۲۴من نجویم نکهت پیراهنیبوی پیراهن کجا و چون منی
25. ۲۵یک غباری پس مرا زان خاک پاکتا کنم تعویذ خود از هر بداک
26. ۲۶ای نسیم صبح بعد از صد سلاماز صفایی گو به آن شه این پیام
27. ۲۷مملکت بی صاحب است ای پادشاهالله الله پای دولت نِه به راه
28. ۲۸برف باریده است بر باغ جهانآفتابت تا به کی باشد نهان
29. ۲۹آفتابت روی آن شه زیر میغسر زند از کوه مهر و مه دریغ
30. ۳۰پر شد از ظلم و ستم روی زمینیک نظر بر سوی مظلومان ببین
31. ۳۱ای تو فرزندان آدم را پدراین یتیمان را بکش دستی به سر
32. ۳۲راه حق بستند بر ما این فرقراه حق بگشا به ما ای راه حق
33. ۳۳لوح دوران شد تهی از نقش حقای تو دفتردار! برگردان ورق
34. ۳۴سیدی قد ذاب قلبی فی فداکلب شوی هل من یکن یوم اراک
35. ۳۵هل الی فی لیلة وجه‌الحبیبهل یداوی هذه‌المرضی طبیب
36. ۳۶ای طبیب درد بی درمان منای دوای رنج بی پایان من
37. ۳۷ای به یادت آه عالم سوز منای ز هجرت تیره شام و روز من
38. ۳۸ای خلیفه‌یْ حق و ای سلطان دینمصطفی را نور چشم و جانشین
39. ۳۹ای وجودت همچو خورشید جهانلیک خورشیدی به ابر اندر نهان
40. ۴۰روی خود از دیدها برتافتهپرتوت بر نیک و بر بد تافته
41. ۴۱گرچه در ابری نهان شد آفتابچهرهٔ خود را نهفت اندر نقاب
42. ۴۲از شعاعش لیک عالم روشن استروزها پیدا و شبها مکمن است
43. ۴۳جزر و مد بحر از آن در انتظامکار و بار عالمی را زان نظام
44. ۴۴بلبلان را زان نوا برخاستهغنچه‌ها بشکفته باغ آراسته
45. ۴۵ای تو خورشید جهان افروز ماای تو روز ما و هم نوروز ما
46. ۴۶ای زن و فرزند من قربان تودست کوتاه من و دامان تو
47. ۴۷من گرفتم دامنت ای ذوالحسبهم دخیلت گشتم ای فحل‌العرب
48. ۴۸چونکه در دامان او آویختیدر پناهش این زمان بگریختی
49. ۴۹دل رهاندی از غم و جان از عناای صفایی مرحبا صد مرحبا