1. ۱آن خلیفه می‌شدی اندر حرمگرد بر گردش وشاقان و خدم
2. ۲جمله میران و سران پیرامنشهر طرف بگرفته طرف دامنش
3. ۳می‌خرامیدی چنین با صد دلالسوی خانه پادشاه ذوالجلال
4. ۴با هزاران ناز و تمکین تمامگام می‌زد جانب بیت‌الحرام
5. ۵دید طاوس یمانی در رهشدر خروش آمد نهاد آگهش
6. ۶بانگ برزد کی تو دانای عویجانب گرمابه گویا می‌روی
7. ۷کی سزاوار تو باشد کبر و نازوانگهی در آستان بی نیاز
8. ۸چون شنید از وی خلیفه این مقالگفت بنگر من کیم چشمی بمال
9. ۹می‌ندانی گوییا من کیستمزید و عمر و بکر و خالد نیستم
10. ۱۰چونکه این بشنید طاوس از غضبگفت چون نشناسمت من بوالعجب
11. ۱۱آگهم ز انجام و از آغاز تووانمایم بشنو اکنون راز تو
12. ۱۲اصل تو یک قطرهٔ آب پلیدکت پدر در شاشدان می‌پرورید
13. ۱۳چونکه از خود دور افکندت پدرمادر اندر شاشدان کردت مقر
14. ۱۴شاشدانت خانه، گُه‌دانت قضاپوششت اشکنبه و خونت غذا
15. ۱۵اولت این آخرت مردارِ خوارکز تو نفرت می‌کند مردارخوار
16. ۱۶طعمهٔ کرمان تن نازان توهم‌وقود نار و دوزخ جان تو
17. ۱۷آنت آغاز اینت انجام است حالاز کثافات پلیدی یک جوال
18. ۱۸یک شکنبه پر ز سرگین اشکمتوان به آکندن به هر دم از دمت
19. ۱۹پس تو حمال نجاساتی کنوناز چنین کس کبر سخت آید زبون
20. ۲۰چون خلیفه این شنید از وی خروشاز نهادش شد بلند و شد ز هوش
21. ۲۱حال ما اینست یکسر ای پسردیده بگشا اول و آخر نگر
22. ۲۲با چنین حالی زدن دم از منینیست جز از احمقی و کودنی