1. ۱آن یکی را داد سلطان عزیزدست جلادی که خونش را بریز
2. ۲هین بریزش خون به تیغ آبدارهم سرش را زود نزدیک من آر
3. ۳جست از جا ترک جلاد و دویددست او بگرفت بیرونش کشید
4. ۴ترک می‌رفت آن اسیرش از عقبهر طرف می‌دید از بهر هرب
5. ۵ناگهانش چاهی آمد در گذارخویش را افکند در چه بی قرار
6. ۶کورهای بی حد اندر چاه بودهر یکی را سوی چاهی راه بود
7. ۷مردک بیچاره در آن چه خزیداز جفای ترک بی پروا رهید
8. ۸ترکک آمد بر سر آن چه نشستاز ندم می‌سود دست خود به دست
9. ۹نی توانایی که اندر چه رودور رود او را کجا پیدا کند
10. ۱۰سر فرو کرد اندر آن چاه و بگفتای برادر باش با انصاف جفت
11. ۱۱این چه انصافست کز بهر سریآبرویم نزد سلطان می‌بری
12. ۱۲بهر یک اشکنبه ای مرد گزینپیش شه مپسند ما را شرمگین
13. ۱۳از برای جرعه‌ای خون عفنچون پسندی بر من آن گفت خشن
14. ۱۴هی بیا بیرون بریزم خون توباشم آنگه تا ابد ممنون تو
15. ۱۵راست ماند این حکایت ای گزینبا حدیث نفس و نفس خویش بین
16. ۱۶خویش بینی چشم عقلت کور کردخودپرستی از خدایت دور کرد
17. ۱۷جنبهٔ خود چون نباشد از عدممی‌کند دور از خدایت دم به دم
18. ۱۸جنبهٔ دیگر تو را گفتم که هستجنبهٔ ربطت به سلطان الست
19. ۱۹بگذر از خود مرتبط با ربط شوفارغ از هر لغزش و هر خبط شو
20. ۲۰می‌کشد ربطت به مربوط الیهان هذا الربط موقوف علیه
21. ۲۱چون به او پیوستی ای تابنده چهرسوی خویشت می‌کشد هر دم به مهر
22. ۲۲گرگ بازی می‌کند آن دلنوازجان فدای آن نگار گرگ باز
23. ۲۳رشته گرداند دراز از امتحاناز برای آزمودن گرگ جان
24. ۲۴گر ز سویش شد به خاک اندازدشور به سویش شد به جان بنوازدش
25. ۲۵رو به سویی تا کشاند سوی خویشپس ببخشاید تو را هم خوی خویش
26. ۲۶ای برادر خوی او دانی که چیستآن بقایی کز قفایش نیست نیست
27. ۲۷چون بسوی او شوم هردم توراباز می آید که هان بالاتورا
28. ۲۸ادن منی هر قدم آید خطابمر تو را از آن جناب مستطاب
29. ۲۹چون نهی یک گام بالا ای پسرزاید از آن مرتبه گام دگر
30. ۳۰گام دیگر گام دیگر را سببمی‌شود بی رنج و اندوه و تعب
31. ۳۱همچنین پیوسته باشی در صعودجانب باغ و گلستان وجود
32. ۳۲از عدم هر لحظه گردی دورترهم هلالت می‌شود پُر نورتر
33. ۳۳تا ابد پیوسته در این نردبانمی‌رود بالا به سوی لامکان
34. ۳۴لیک تا پاتخت سلطان وجودچون نهایت نیست ره را با صعود
35. ۳۵از ازل پویی اگر ره تا ابدمی‌نیابی راه را پایان و حد
36. ۳۶هر قدم لیکن از آن ره مقصدیستکاندران عیش و نشاط بی حدیست
37. ۳۷راه بینی گلستان در گلستانگلستانها غیرت باغ جنان
38. ۳۸راه نبود گلشن اندر گلشن استهر قدم از گل هزاران خرمنست
39. ۳۹زیر هر برگ گلی زان عالمیهر گلش را هفت دریا شبنمی