1. ۱آمد و گفت ای خلیل مؤتمنیک نصیحت بشنو از من بی سخن
2. ۲ناصحی هستم تو را بس مهربانگوش کن پند من ای شاه جهان
3. ۳از خرد باشد شنیدن پند پیرگرچه باشی در خرد خود بی نظیر
4. ۴پند پیر از جان شیرین خوشتر استسوی دولت پند پیرت رهبر است
5. ۵خوشتر از این ای رفیق نکته‌دانشد دبیر مشفق و بخت جوان
6. ۶یا خلیل‌الله نصیحت گوش کنترک این سودای عالم جوش کن
7. ۷کی توان از حکم خوابی بی اثرسر بریدن از تن زیبا پسر
8. ۸چونکه این فرمان تو را آمد به خواباز پی خوابی مکن چندین شتاب
9. ۹شاید این خواب تو شیطانی بودعاقبت سودش پشیمانی بود
10. ۱۰می توان ناکرده را کرده همانکرده را ناکرده کردن کی توان
11. ۱۱گفت ای ابتر برو شیطان توییغول هر ره دزد هر دکان تویی
12. ۱۲آتش اندر تخمهٔ آدم ز توسترنج دوران فتنهٔ عالم ز توست
13. ۱۳کاروان قرب را رهزن توییغول و دیو و رجس و اهریمن تویی
14. ۱۴دست نبود دیو را بر انبیامکر شیطان نیست دام اولیا
15. ۱۵خواب ایشان خواب رحمانی بودرشحه‌ای ز الهام ربانی بود
16. ۱۶چون قوای ظاهری از کار ماندروح ز امر و نهیشان بی کار ماند
17. ۱۷سوی همجنسان خود پر می‌زندقدسیان را حلقه بر در می‌زند
18. ۱۸می رود تا حلقهٔ روحانیانمی گذارد زیر پا هفت آسمان
19. ۱۹روحها بیند ولیکن در مثالدر مثالش روح بنماید جمال
20. ۲۰اسم و حرف و فعل و قول و قیل و قالجمله را بیند مثال اندر مثال
21. ۲۱اهرمن را ره در آنجا کی بودتوسنش در راه آنجا پی بود
22. ۲۲می‌زنندش از نخستین آسمانبا شهاب سینه سوز جان ستان
23. ۲۳کی ورای آسمانش ره بودکی رهش بالای مهر و مه بود
24. ۲۴او بود مسجون سجن طبع دوناز طبیعت کی تواند شد برون
25. ۲۵هرکه باشد در طبیعت محفلشدیو باشد همدم و هم منزلش
26. ۲۶اهرمن نار است و نار ناریاننوریان را کی ز نار آید زیان
27. ۲۷چونکه نار شهوت و نار غضبدر نهاد آدمی شد ملتهب
28. ۲۸صد هزاران دیو از آن زاید همیجنس آری نزد جنس آید همی
29. ۲۹جنس جذابست و نزد خود کشدهرکجا هم جنس بیند تا ابد
30. ۳۰از فتیله دود چون بالا رودشعلهٔ جواله را پایین کشد
31. ۳۱چون بخار شهوت و غیظ و فسادگشت صاعد آدمی را از نهاد
32. ۳۲هرکجا ابلیس باشد با شتابسوی خود آن را کشد با صد طناب