1. ۱آن یکی کرد این سؤال از آن امامکی تو در فهم و کتاب حق تمام
2. ۲از چه فرمود آن خدای بی همالدر مقام مهر و توبیخ و جلال
3. ۳چون شدی مغرور بر رب کریماز چه کردی این گناهان عظیم
4. ۴مقتضای حال این بود ای خلیلکه بگوید رب قهار جلیل
5. ۵گفت رو رو پس تو نادان بوده‌ایعقده‌ای از نکته‌ای نگشوده‌ای
6. ۶خواست تا حق رحمت اندوزی کندمجرمان را عذرآموزی کند
7. ۷تا کند تعلیمشان عذر گناهعذر مغروری و آن فعل تباه
8. ۸تا بیاموزد سؤالش را جوابیادشان آرد ز وصل مستطاب
9. ۹تا بگویند این امید و این غروربر کرمهای تومان بود ای غفور
10. ۱۰عذر ما اینست در جرم و خطاهرچه دیگر عذر می‌آرم هبا
11. ۱۱عذر بدتر از گنه می‌آورمپردهٔ ناموس خود را می‌درم
12. ۱۲آن یکی گوید گنه از نفس بودوان دگر گوید ز شیطان عنود
13. ۱۳آن هوس را عذر آرد آن هواآن گنه سازد حوالت بر شقا
14. ۱۴این جواب عذر باشد سر به سرچون جواب خصم و قاضی ای پسر
15. ۱۵آمد آن یک با دو گوش خون چکاننزد قاضی ایها‌القاضی فغان