1. ۱چون ز ترک سجده آن دیو رجیمرانده شد از درگه حی قدیم
2. ۲بر میان بست آن لعین بدگهراز برای کینهٔ آدم کمر
3. ۳در هلاک دودمان بوالبشرمی‌کند هر لحظه تدبیری دگر
4. ۴دامها افکنده اندر راههاکنده اندر راهها صد چاهها
5. ۵یک قدم نبود که نبود در کمینجامغولی از تبار آن لعین
6. ۶جامغولان جمله بر کف دامهادر تکاپو بامها و شامها
7. ۷در کف هریک کمندی تاب‌دارتا کند فرزند آدم را شکار
8. ۸آدمی چون بگذرد پیرامنشپالهنگی افکند در گردنش
9. ۹هیچ دانی چیست پیرامون آنغیر یاد حق به دل دادن نشان
10. ۱۰تا که دل با یاد حق باشد قرینمی‌نیابد ره در آنجا آن لعین
11. ۱۱خانه‌ای کانجا عسس را مسکن استکی در آنجا راه دزد و رهزن است
12. ۱۲دور باشِ شه به شهری چون رسیددزد از آنجا رخت خود بیرون کشید
13. ۱۳پرتو خور چونکه افتد در جهانمی‌شود خفاش در کنجی نهان
14. ۱۴در رهی کانجا پی شیری بودنگذرد دیگر از آنجا دیو و دد
15. ۱۵یاد آن کو چرخ را لنگر بوداز پی شیری کجا کمتر بود
16. ۱۶وین پی شیر است ای مرد همامدشت دل خالی کند از دیو و دام
17. ۱۷پرتو خورشید رخشان است اینفوج خفاش است از آن خوار و مهین
18. ۱۸دل چو شد خالی ز یاد کردگارمنزل شیطان و دیو و دد شمار
19. ۱۹آری آری دل نمی‌گردد دمیخالی از فکر نشاطی یا غمی
20. ۲۰نیست دل را یک دم از یادی گزیرگه به بالا پرد و گاهی به زیر
21. ۲۱تن چو دیواریست اندر راه عامدل چو مرآتی در آن کرده مقام
22. ۲۲لاجرم هر دم در آن عکس دگرمی‌شود از رهنوردان جلوه‌گر
23. ۲۳شارع عام است تن را مکانمی‌نیاساید دمی از رهروان
24. ۲۴هرچه از زیبا و زشت از ره گذشتاندر آن آیینه عکسش نقش بست
25. ۲۵راه می‌دانی کدام است این حواسشم و ذوق و باصره سمع و مساس
26. ۲۶راههای ظاهر است این ای پسرهست در باطن تو را راه دگر
27. ۲۷راه باطن راه بس نورانی استرهگذار مشعر روحانی است
28. ۲۸راه شهرستان نور است و صفامعبر کروبیان با وفا
29. ۲۹عکسهایی کافتد از آن رهروانقُوّتِ دل باشد و قوت روان
30. ۳۰راه ظاهر لیک دارد خوب و زشتهم ره دیر است آنجا هم کنشت
31. ۳۱هم ملک را اندران باشد ظهورهم از آن ره می‌کند شیطان عبور
32. ۳۲اندرین ره آنچه زیبا و نکوستاز ملایک جملگی را خلق و خوست
33. ۳۳آنچه نازیبا و زشت است و وخیمباشد از ابلیس او را طبع و خیم
34. ۳۴سعد و نحسی کاندرین ره عابر استاین ز دیوان از فرشته ظاهر است
35. ۳۵سایهٔ سعدی چو اندر دل فتاداز ملک دل را رسد نور و گشاد
36. ۳۶چونکه نحسی در دلت انداخت عکسگشت دل پیرامن آن دیو نحس
37. ۳۷تا تو را دل در تن است و تن به راههم بود ره معبر میر و سپاه
38. ۳۸دل ز پیرامون شیطان دور نیستلحظه‌ای دل را سرور و نور نیست
39. ۳۹هین بکن آیینهٔ دل را ز تنخاتم جم را بگیر از اهرمن