1. ۱جان ابراهیم و موسای کلیمجان عیسی و شه بطحا حریم
2. ۲هر گلی زان غیرت صد بوستانعطر گلهایش ز عطرستان جان
3. ۳نی دِیْ آنجا راه یابد نی خزاننی ز باد است و نه از برقش زیان
4. ۴گلشنی بادش نسیم زلف یاردست قدرت اندر آنجا بازیار
5. ۵گلشنی آبش ز ینبوع حیاتچار حدش هست بیرون از جهات
6. ۶دل به عشق او سپار و شاد زیاز همه غمها برون آزاد زی
7. ۷خیمه زد چون در دلت سلطان عشقملک دل گردیده شهرستان عشق
8. ۸هم هوا زانجا گریزد هم هوسجز یکی آنجا نیابی هیچکس
9. ۹نی تو را باشد رضا و نی غضبنی طرب باشد تو را و نی هرب
10. ۱۰آنچه او خواهد همی خواهی و بسنی هوا باشد تو را و نی هوس
11. ۱۱بلکه خواهش از تو بگریزد چنانکانچه تو خواهی نخواهی خواهد آن
12. ۱۲نخل خواهش برفتد از بیخ و بنگوش خواهش نشنود جز امر کن
13. ۱۳گیرد اندر بزم اطمینان مقامفادخلی فی جنتی آمد پیام
14. ۱۴جنت او نی جنان سیب و نارآن جنان بر خود پرستان واگذار
15. ۱۵گر شدی از جنت او مختبررو بخوان عند ملیک مقتدر
16. ۱۶بارگاه صدق و ایوان جلالدر جوار پادشاه ذوالجلال
17. ۱۷نور این محفل بتابد چون به دلپاک گردد از ظلام آب و گل
18. ۱۸پاک گردد همسر پاکان شودللخبیثین الخبیثات افکند
19. ۱۹پا زند از جز یکی از کایناتهم بجوید طیبین و طیبات
20. ۲۰نی ز فردوسش نشاط و نی نعیمنی ز دوزخ باک او را نی جحیم