1. ۱پیش آن شوریده افتادند خاککی نجات ما ز هر عطب و هلاک
2. ۲عرضه کن اسلام بر ما زودتردینمان از دست شیطان باز خر
3. ۳پس ز ترسایان فزون از صدهزارملت اسلام کردند آشکار
4. ۴گفت آن شوریده با یاران که بوداین اثر از گفته شیخ ودود
5. ۵من نگفتم گفت شیخ افسانه نیستگفت او چون گفت هر دیوانه نیست
6. ۶یا غرض بودش همین زین گفتگویا خدا داد این اثر در گفت او
7. ۷ترجمان باشد زبان اهل دینترجمان مصحف علم الیقین
8. ۸اهل دین افسون گرانند ای فتیگفتشان افسون ز پیر جانگزا
9. ۹گرچه افسونگر بجز لفظی نخواندمعنی آن لفظ را در دل نراند
10. ۱۰رفت چون افسونگری را بر زبانگشته از آن آب خاصیت روان
11. ۱۱آن اثرها نی به معنی اندر استآن اثر اندر دم افسونگر است
12. ۱۲چون گرفت افسونگر از استاد دمآن اثر اندر دمش شد لاجرم
13. ۱۳اهل دین را دم ز پیغمبر بودکی دمش از هندویی کمتر بود
14. ۱۴اهل دین را دم ز قرآن و دعاستاهل دین را دم ز آل مصطفی است
15. ۱۵ای برادر هرکه زینها دم گرفتاز دم او نور عالم درگرفت
16. ۱۶می‌زداید ظلمت از دلها دمشهرکجا زخمی دم او مرهمش
17. ۱۷پخته گرداند دمش هر خام رامی‌گشاید اشک خونین فام را
18. ۱۸پردهٔ کفر و شقاوت می‌دردزنگهای کهنه از دل می‌برد
19. ۱۹چون از ایشان دم نداری دم مزنبرف می‌ریزی دو لب بر هم مزن
20. ۲۰تا نسوزد تن، نگردد دل کبابدم نگردد گرم ای عالیجناب
21. ۲۱تا تو را سوزی نباشد در جگردم مزن کاندر دمت نبود اثر
22. ۲۲من که از حال درونت آگهمگر دمت بر من بگیرد ابلهم
23. ۲۳گر بخوانی خطبهای کافیهور بپردازی به هم صد قافیه
24. ۲۴ور بیاری استعارات و مجازقصه‌ها گویی همه دور و دراز
25. ۲۵درنگیرد در کسی ای ذوفنونتا تو را دردی نباشد در درون
26. ۲۶نفس را اول برو در بند کنپس برو آهنگ وعظ و پند کن
27. ۲۷منبری بگذار بهر خود نخستوانگهی برجه به منبر تند و چست
28. ۲۸آتشی در دل برافروز آنگهیگرم کن هنگامهٔ وعظ ای رهی
29. ۲۹چونکه شیخ از ماجرا آگاه شدجانب شوریده با صد آه شد
30. ۳۰با ندامت خاست از جا در پگاهتا بر شوریده آمد عذرخواه