1. ۱شهوتی است او و بس شهوت‌پرستزان شراب زهرناک ژاژ مست
2. ۲گرنه بهر نسل بودی ای وصیآدم از ننگش بکردی خود خصی
3. ۳گفت ابلیس لعین دادار رادام زفتی خواهم این اشکار را
4. ۴زر و سیم و گلهٔ اسپش نمودکه بدین تانی خلایق را ربود
5. ۵گفت شاباش و ترش آویخت لنجشد ترنجیده ترش هم‌چون ترنج
6. ۶پس زر و گوهر ز معدنهای خوشکرد آن پس‌مانده را حق پیش‌کش
7. ۷گیر این دام دگر را ای لعینگفت زین افزون ده ای نعم‌المعین
8. ۸چرب و شیرین و شرابات ثمیندادش و بس جامهٔ ابریشمین
9. ۹گفت یا رب بیش ازین خواهم مددتا ببندمشان به حبل من مسد
10. ۱۰تا که مستانت که نر و پر دلندمردوار آن بندها را بسکلند
11. ۱۱تا بدین دام و رسنهای هوامرد تو گردد ز نامردان جدا
12. ۱۲دام دیگر خواهم ای سلطان تختدام مردانداز و حیلت‌ساز سخت
13. ۱۳خمر و چنگ آورد پیش او نهادنیم‌خنده زد بدان شد نیم‌شاد
14. ۱۴سوی اضلال ازل پیغام کردکه بر آر از قعر بحر فتنه گرد
15. ۱۵نی یکی از بندگانت موسی استپرده‌ها در بحر او از گرد بست
16. ۱۶آب از هر سو عنان را واکشیداز تگ دریا غباری برجهید
17. ۱۷چونک خوبی ...ن فا او نمودکه ز عقل و صبر مردان می‌فزود
18. ۱۸پس زد انگشتک به رقص اندر فتادکه بده زوتر رسیدم در مراد
19. ۱۹چون بدید آن چشمهای پرخمارکه کند عقل و خرد را بی‌قرار
20. ۲۰وآن صفای عارض آن دلبرانکه بسوزد چون سپند این دل بر آن
21. ۲۱رو و خال و ابرو و لب چون عقیقگوییا حق تافت از پردهٔ رقیق
22. ۲۲دید او آن غنج و برجست او سبکچون تجلی حق از پردهٔ تنک