1. ۱گفت پیغمبر که رحم آرید برجان من کان غنیا فافتقر
2. ۲والذی کان عزیزا فاحتقراو صفیا عالما بین المضر
3. ۳گفت پیغمبر که با این سه گروهرحم آرید ار ز سنگید و ز کوه
4. ۴آنک او بعد از رئیسی خوار شدوآن توانگر هم که بی‌دینار شد
5. ۵وآن سوم آن عالمی که اندر جهانمبتلی گردد میان ابلهان
6. ۶زانک از عزت به خواری آمدنهم‌چو قطع عضو باشد از بدن
7. ۷عضو گردد مرده کز تن وا بریدنو بریده جنبد اما نی مدید
8. ۸هر که از جام الست او خورد پارهستش امسال آفت رنج و خمار
9. ۹وآنک چون سگ ز اصل کهدانی بودکی مرورا حرص سلطانی بود
10. ۱۰توبه او جوید که کردست او گناهآه او گوید که گم کردست راه