1. ۱این سخن را نیست پایان و فراغای خلیل حق چرا کشتی تو زاغ
2. ۲بهر فرمان حکمت فرمان چه بوداندکی ز اسرار آن باید نمود
3. ۳کاغ کاغ و نعرهٔ زاغ سیاهدایما باشد به دنیا عمرخواه
4. ۴هم‌چو ابلیس از خدای پاک فردتا قیامت عمر تن درخواست کرد
5. ۵گفت انظرنی الی یوم الجزاکاشکی گفتی که تبنا ربنا
6. ۶عمر بی توبه همه جان کندنستمرگ حاضر غایب از حق بودنست
7. ۷عمر و مرگ این هر دو با حق خوش بودبی‌خدا آب حیات آتش بود
8. ۸آن هم از تاثیر لعنت بود کودر چنان حضرت همی‌شد عمرجو
9. ۹از خدا غیر خدا را خواستنظن افزونیست و کلی کاستن
10. ۱۰خاصه عمری غرق در بیگانگیدر حضور شیر روبه‌شانگی
11. ۱۱عمر بیشم ده که تا پس‌تر روممهلم افزون کن که تا کمتر شوم
12. ۱۲تا که لعنت را نشانه او بودبد کسی باشد که لعنت‌جو بود
13. ۱۳عمر خوش در قرب جان پروردنستعمر زاغ از بهر سرگین خوردنست
14. ۱۴عمر بیشم ده که تا گه می‌خورمدایم اینم ده که بس بدگوهرم
15. ۱۵گرنه گه خوارست آن گنده‌دهانگویدی کز خوی زاغم وا رهان