1. ۱آب چون پیگار کرد و شد نجستا چنان شد کآب را رد کرد حس
2. ۲حق بِبُردش باز در بحر صوابتا بِشُستَش از کرم آن آبِ آب
3. ۳سال دیگر آمد او دامن‌کشانهی کجا بودی؟ به دریای خوشان
4. ۴من نجس زینجا شدم پاک آمدمبستدم خِلعت سوی خاک آمدم
5. ۵هین بیایید ای پلیدان سوی منکه گرفت از خوی یزدان خوی من
6. ۶در پذیرم جملهٔ زشتیت راچون مَلِک پاکی دهم عفریت را
7. ۷چون شوم آلوده باز آنجا رومسوی اصلِ اصل پاکیها روم
8. ۸دلق چرکین بر کَنَم آنجا ز سرخِلعت پاکم دهد بار دگر
9. ۹کار او اینست و کار من همینعالم‌آرایَست ربُ العالمین
10. ۱۰گر نبودی این پلیدیهای ماکی بدی این بارنامه آب را
11. ۱۱کیسه‌های زر بدزدید از کسیمی‌رود هر سو که هین کو مفلسی
12. ۱۲یا بریزد بر گیاه رُسته‌اییا بشوید روی رو ناشسته‌ای
13. ۱۳یا بگیرد بر سر او حمال‌وارکشتیِ بی‌دست و پا را در بحار
14. ۱۴صد هزاران دارو اندر وی نهانزانک هر دارو بروید زو چُنان
15. ۱۵جان هر دُری، دل هر دانه‌ایمی‌رود در جو، چو داروخانه‌ای
16. ۱۶زو یتیمان زمین را پرورشبستگان خشک را از وی روش
17. ۱۷چون نماند مایه‌اش، تیره شودهم‌چو ما اندر زمین خیره شود