1. ۱گفت قبطی تو دعایی کن که مناز سیاهی دل ندارم آن دهن
2. ۲که بود که قفل این دل وا شودزشت را در بزم خوبان جا شود
3. ۳مسخی از تو صاحب خوبی شودیا بلیسی باز کروبی شود
4. ۴یا بفر دست مریم بوی مشکیابد و تری و میوه شاخ خشک
5. ۵سبطی آن دم در سجود افتاد و گفتکای خدای عالم جهر و نهفت
6. ۶جز تو پیش کی بر آرد بنده دستهم دعا و هم اجابت از توست
7. ۷هم ز اول تو دهی میل دعاتو دهی آخر دعاها را جزا
8. ۸اول و آخر توی ما در میانهیچ هیچی که نیاید در بیان
9. ۹این چنین می‌گفت تا افتاد طشتاز سر بام و دلش بیهوش گشت
10. ۱۰باز آمد او به هوش اندر دعالیس للانسان الا ما سعی
11. ۱۱در دعا بود او که ناگه نعره‌ایاز دل قبطی بجست و غره‌ای
12. ۱۲که هلا بشتاب و ایمان عرضه کنتا ببرم زود ...ر کهن
13. ۱۳آتشی در جان من انداختندمر بلیسی را به جان بنواختند
14. ۱۴دوستی تو و از تو ناشکفتحمدلله عاقبت دستم گرفت
15. ۱۵کیمیایی بود صحبتهای توکم مباد از خانهٔ دل پای تو
16. ۱۶تو یکی شاخی بدی از نخل خلدچون گرفتم او مرا تا خلد برد
17. ۱۷سیل بود آنک تنم را در ربودبرد سیلم تا لب دریای جود
18. ۱۸من به بوی آب رفتم سوی سیلبحر دیدم در گرفتم کیل کیل
19. ۱۹طاس آوردش که اکنون آب‌گیرگفت رو شد آبها پیشم حقیر
20. ۲۰شربتی خوردم ز الله اشتریتا به محشر تشنگی ناید مرا
21. ۲۱آنک جوی و چشمه‌ها را آب دادچشمه‌ای در اندرون من گشاد
22. ۲۲این جگر که بود گرم و آب‌خوارگشت پیش همت او آب خوار
23. ۲۳کاف کافی آمد او بهر عبادصدق وعدهٔ کهیعص
24. ۲۴کافیم بدهم ترا من جمله خیربی‌سبب بی‌واسطهٔ یاری غیر
25. ۲۵کافیم بی‌نان ترا سیری دهمبی‌سپاه و لشکرت میری دهم
26. ۲۶بی‌بهارت نرگس و نسرین دهمبی‌کتاب و اوستا تلقین دهم
27. ۲۷کافیم بی داروت درمان کنمگور را و چاه را میدان کنم
28. ۲۸موسیی را دل دهم با یک عصاتا زند بر عالمی شمشیرها
29. ۲۹دست موسی را دهم یک نور و تابکه طپانچه می‌زند بر آفتاب
30. ۳۰چوب را ماری کنم من هفت سرکه نزاید ماده مار او را ز نر
31. ۳۱خون نیامیزم در آب نیل منخود کنم خون عین آبش را به فن
32. ۳۲شادیت را غم کنم چون آب نیلکه نیابی سوی شادیها سبیل
33. ۳۳باز چون تجدید ایمان بر تنیباز از فرعون بیزاری کنی
34. ۳۴موسی رحمت ببینی آمدهنیل خون بینی ازو آبی شده
35. ۳۵چون سر رشته نگه داری دروننیل ذوق تو نگردد هیچ خون
36. ۳۶من گمان بردم که ایمان آورمتا ازین طوفان خون آبی خورم
37. ۳۷من چه دانستم که تبدیلی کنددر نهاد من مرا نیلی کند
38. ۳۸سوی چشم خود یکی نیلم روانبرقرارم پیش چشم دیگران
39. ۳۹هم‌چنانک این جهان پیش نبیغرق تسبیحست و پیش ما غبی
40. ۴۰پیش چشمش این جهان پر عشق و دادپیش چشم دیگران مرده و جماد
41. ۴۱پست و بالا پیش چشمش تیزرواز کلوخ و خشت او نکته شنو
42. ۴۲با عوام این جمله بسته و مرده‌ایزین عجب‌تر من ندیدم پرده‌ای
43. ۴۳گورها یکسان به پیش چشم ماروضه و حفره به چشم اولیا
44. ۴۴عامه گفتندی که پیغامبر ترشاز چه گشتست و شدست او ذوق‌کش
45. ۴۵خاص گفتندی که سوی چشمتانمی‌نماید او ترش ای امتان
46. ۴۶یک زمان درچشم ما آیید تاخنده‌ها بینید اندر هل اتی
47. ۴۷از سر امرود بن بنماید آنمنعکس صورت بزیر آ ای جوان
48. ۴۸آن درخت هستی است امرودبنتا بر آنجایی نماید نو کهن
49. ۴۹تا بر آنجایی ببینی خارزارپر ز کزدمهای خشم و پر ز مار
50. ۵۰چون فرود آیی ببینی رایگانیک جهان پر گل‌رخان و دایگان