1. ۱خانه بر کن کز عقیق این یمنصد هزاران خانه شاید ساختن
2. ۲گنج زیر خانه است و چاره نیستاز خرابی خانه مندیش و مه‌ایست
3. ۳که هزاران خانه از یک نقد گنجتان عمارت کرد بی‌تکلیف و رنج
4. ۴عاقبت این خانه خود ویران شودگنج از زیرش یقین عریان شود
5. ۵لیک آن تو نباشد زانک روحمزد ویران کردنستش آن فتوح
6. ۶چون نکرد آن کار مزدش هست لالیس للانسان الا ما سعی
7. ۷دست خایی بعد از آن تو کای دریغاین چنین ماهی بد اندر زیر میغ
8. ۸من نکردم آنچ گفتند از بهیگنج رفت و خانه و دستم تهی
9. ۹خانهٔ اجرت گرفتی و کرینیست ملک تو به بیعی یا شری
10. ۱۰این کری را مدت او تا اجلتا درین مدت کنی در وی عمل
11. ۱۱پاره‌دوزی می‌کنی اندر دکانزیر این دکان تو مدفون دو کان
12. ۱۲هست این دکان کرایی زود باشتیشه بستان و تکش را می‌تراش
13. ۱۳تا که تیشه ناگهان بر کان نهیاز دکان و پاره‌دوزی وا رهی
14. ۱۴پاره‌دوزی چیست خورد آب و نانمی‌زنی این پاره بر دلق گران
15. ۱۵هر زمان می‌درد این دلق تنتپاره بر وی می‌زنی زین خوردنت
16. ۱۶ای ز نسل پادشاه کامیاربا خود آ زین پاره‌دوزی ننگ دار
17. ۱۷پاره‌ای بر کن ازین قعر دکانتا برآرد سر به پیش تو دو کان
18. ۱۸پیش از آن کین مهلت خانهٔ کریآخر آید تو نخورده زو بری
19. ۱۹پس ترا بیرون کند صاحب دکانوین دکان را بر کند از روی کان
20. ۲۰تو ز حسرت گاه بر سر می‌زنیگاه ریش خام خود بر می‌کنی
21. ۲۱کای دریغا آن من بود این دکانکور بودم بر نخوردم زین مکان
22. ۲۲ای دریغا بود ما را برد بادتا ابد یا حسرتا شد للعباد