1. ۱پس چو آهن گرچه تیره‌هیکلیصیقلی کن صیقلی کن صیقلی
2. ۲تا دلت آیینه گردد پر صوراندرو هر سو ملیحی سیمبر
3. ۳آهن ار چه تیره و بی‌نور بودصیقلی آن تیرگی از وی زدود
4. ۴صیقلی دید آهن و خوش کرد روتا که صورتها توان دید اندرو
5. ۵گر تن خاکی غلیظ و تیره استصیقلش کن زانک صیقل‌گیره است
6. ۶تا درو اشکال غیبی رو دهدعکس حوری و ملک در وی جهد
7. ۷صیقل عقلت بدان دادست حقکه بدو روشن شود دل را ورق
8. ۸صیقلی را بسته‌ای ای بی‌نمازوآن هوا را کرده‌ای دو دست باز
9. ۹گر هوا را بند بنهاده شودصیقلی را دست بگشاده شود
10. ۱۰آهنی که آیینه غیبی بدیجمله صورتها درو مرسل شدی
11. ۱۱تیره کردی زنگ دادی در نهاداین بود یسعون فی الارض الفساد
12. ۱۲تاکنون کردی چنین اکنون مکنتیره کردی آب را افزون مکن
13. ۱۳بر مشوران تا شود این آب صافواندرو بین ماه و اختر در طواف
14. ۱۴زانک مردم هست هم‌چون آب جوچون شود تیره نبینی قعر او
15. ۱۵قعر جو پر گوهرست و پر ز درهین مکن تیره که هست او صاف حر
16. ۱۶جان مردم هست مانند هواچون بگرد آمیخت شد پردهٔ سما
17. ۱۷مانع آید او ز دید آفتابچونک گردش رفت شد صافی و ناب
18. ۱۸با کمال تیرگی حق واقعاتمی‌نمودت تا روی راه نجات