1. ۱چون پیمبر سروری کرد از هذیلاز برای لشکر منصور خیل
2. ۲بوالفضولی از حسد طاقت نداشتاعتراض و لانسلم بر فراشت
3. ۳خلق را بنگر که چون ظلمانی‌انددر متاع فانیی چون فانی‌اند
4. ۴از تکبر جمله اندر تفرقهمرده از جان زنده‌اند از مخرقه
5. ۵این عجب که جان به زندان اندرستوانگهی مفتاح زندانش به دست
6. ۶پای تا سر غرق سرگین آن جوانمی‌زند بر دامنش جوی روان
7. ۷دایما پهلو به پهلو بی‌قرارپهلوی آرامگاه و پشت‌دار
8. ۸نور پنهانست و جست و جو گواهکز گزافه دل نمی‌جوید پناه
9. ۹گر نبودی حبس دنیا را مناصنه بدی وحشت نه دل جستی خلاص
10. ۱۰وحشتت هم‌چون موکل می‌کشدکه بجو ای ضال منهاج رشد
11. ۱۱هست منهاج و نهان در مکمنستیافتش رهن گزافه جستنست
12. ۱۲تفرقه‌جویان جمع اندر کمینتو درین طالب رخ مطلوب بین
13. ۱۳مردگان باغ برجسته ز بنکان دهندهٔ زندگی را فهم کن
14. ۱۴چشم این زندانیان هر دم به درکی بدی گر نیستی کس مژده‌ور
15. ۱۵صد هزار آلودگان آب‌جوکی بدندی گر نبودی آب جو
16. ۱۶بر زمین پهلوت را آرام نیستدان که در خانه لحاف و بستریست
17. ۱۷بی‌مقرگاهی نباشد بی‌قراربی‌خمار اشکن نباشد این خمار
18. ۱۸گفت نه نه یا رسول الله مکنسرور لشکر مگر شیخ کهن
19. ۱۹یا رسول الله جوان ار شیرزادغیر مرد پیر سر لشکر مباد
20. ۲۰هم تو گفتستی و گفت تو گواپیر باید پیر باید پیشوا
21. ۲۱یا رسول‌الله درین لشکر نگرهست چندین پیر و از وی پیشتر
22. ۲۲زین درخت آن برگ زردش را مبینسیبهای پختهٔ او را بچین
23. ۲۳برگهای زرد او خود کی تهیستاین نشان پختگی و کاملیست
24. ۲۴برگ زرد ریش و آن موی سپیدبهر عقل پخته می‌آرد نوید
25. ۲۵برگهای نو رسیدهٔ سبزفامشد نشان آنک آن میوه‌ست خام
26. ۲۶برگ بی‌برگی نشان عارفیستزردی زر سرخ رویی صارفیست
27. ۲۷آنک او گل عارضست ار نو خطستاو به مکتب گاه مخبر نوخطست
28. ۲۸حرفهای خط او کژمژ بودمزمن عقلست اگر تن می‌دود
29. ۲۹پای پیر از سرعت ار چه باز ماندیافت عقل او دو پر بر اوج راند
30. ۳۰گر مثل خواهی به جعفر در نگرداد حق بر جای دست و پاش پر
31. ۳۱بگذر از زر کین سخت شد محتجبهم‌چو سیماب این دلم شد مضطرب
32. ۳۲ز اندرونم صدخموش خوش‌نفسدست بر لب می‌زند یعنی که بس
33. ۳۳خامشی بحرست و گفتن هم‌چو جوبحر می‌جوید ترا جو را مجو
34. ۳۴از اشارتهای دریا سر متابختم کن والله اعلم بالصواب
35. ۳۵هم‌چنین پیوسته کرد آن بی‌ادبپیش پیغامبر سخن زان سرد لب
36. ۳۶دست می‌دادش سخن او بی‌خبرکه خبر ... بود پیش نظر
37. ۳۷این خبرها از نظر خود نایبستبهر حاضر نیست بهر غایبست
38. ۳۸هر که او اندر نظر موصول شداین خبرها پیش او معزول شد
39. ۳۹چونک با معشوق گشتی همنشیندفع کن دلالگان را بعد ازین
40. ۴۰هر که از طفلی گذشت و مرد شدنامه و دلاله بر وی سرد شد
41. ۴۱نامه خواند از پی تعلیم راحرف گوید از پی تفهیم را
42. ۴۲پیش بینایان خبر گفتن خطاستکان دلیل غفلت و نقصان ماست
43. ۴۳پیش بینا شد خموشی نفع توبهر این آمد خطاب انصتوا
44. ۴۴گر بفرماید بگو بر گوی خوشلیک اندک گو دراز اندر مکش
45. ۴۵ور بفرماید که اندر کش درازهم‌چنان شرمین بگو با امر ساز
46. ۴۶همچنین که من درین زیبا فسونبا ضیاء الحق حُسام‌الدین کنون
47. ۴۷چونک کوته می‌کنم من از رَشَداو به صد نوعم بگفتن می‌کشد
48. ۴۸ای حسام‌الدین ضیاء ذوالجلالچونک می‌بینی چه می‌جویی مقال
49. ۴۹این مگر باشد ز حُبِّ مُشتَهَیاِسقِنِی خَمراً و قُل لِی انَّها
50. ۵۰بر دهان تست این دم جام اوگوش می‌گوید که قسم گوش کو
51. ۵۱قسم تو گرمیست نک گرمی و مستگفت حرص من ازین افزون‌ترست