1. ۱باد بر تخت سلیمان رفت کژپس سلیمان گفت بادا کژ مغژ
2. ۲باد هم گفت ای سیلمان کژ مروور روی کژ از کژم خشمین مشو
3. ۳این ترازو بهر این بنهاد حقتا رود انصاف ما را در سبق
4. ۴از ترازو کم کنی من کم کنمتا تو با من روشنی من روشنم
5. ۵هم‌چنین تاج سلیمان میل کردروز روشن را برو چون لیل کرد
6. ۶گفت تاجا کژ مشو بر فرق منآفتابا کم مشو از شرق من
7. ۷راست می‌کرد او به دست آن تاج راباز کژ می‌شد برو تاج ای فتی
8. ۸هشت بارش راست کرد و گشت کژگفت تاجا چیست آخر کژ مغژ
9. ۹گفت اگر صد ره کنی تو راست منکژ شوم چون کژ روی ای مؤتمن
10. ۱۰پس سلیمان اندرونه راست کرددل بر آن شهوت که بودش کرد سرد
11. ۱۱بعد از آن تاجش همان دم راست شدآنچنان که تاج را می‌خواست شد
12. ۱۲بعد از آنش کژ همی کرد او به قصدتاج او می‌گشت تارک‌جو به قصد
13. ۱۳هشت کرت کژ بکرد آن مهترشراست می‌شد تاج بر فرق سرش
14. ۱۴تاج ناطق گشت کای شه ناز کنچون فشاندی پر ز گل پرواز کن
15. ۱۵نیست دستوری کزین من بگذرمپرده‌های غیب این برهم درم
16. ۱۶بر دهانم نه تو دست خود ببندمر دهانم را ز گفت ناپسند
17. ۱۷پس ترا هر غم که پیش آید ز دردبر کسی تهمت منه بر خویش گرد
18. ۱۸ظن مبر بر دیگری ای دوستکامآن مکن که می‌سگالید آن غلام
19. ۱۹گاه جنگش با رسول و مطبخیگاه خشمش با شهنشاه سخی
20. ۲۰هم‌چو فرعونی که موسی هشته بودطفلکان خلق را سر می‌ربود
21. ۲۱آن عدو در خانهٔ آن کور دلاو شده اطفال را گردن گسل
22. ۲۲تو هم از بیرون بدی با دیگرانواندرون خوش گشته با نفس گران
23. ۲۳خود عدوت اوست قندش می‌دهیوز برون تهمت به هر کس می‌نهی
24. ۲۴هم‌چو فرعونی تو کور و کوردلبا عدو خوش بی‌گناهان را مذل
25. ۲۵چند فرعونا کشی بی‌جرم رامی‌نوازی مر تن پر غرم را
26. ۲۶عقل او بر عقل شاهان می‌فزودحکم حق بی‌عقل و کورش کرده بود
27. ۲۷مهر حق بر چشم و بر گوش خردگر فلاطونست حیوانش کند
28. ۲۸حکم حق بر لوح می‌آید پدیدآنچنان که حکم غیب بایزید