1. ۱گفت عبدالله شیخ مغربیشصت سال از شب ندیدم من شبی
2. ۲من ندیدم ظلمتی در شصت سالنه به روز و نه به شب نه ز اعتلال
3. ۳صوفیان گفتند صدق قال اوشب همی‌رفتیم در دنبال او
4. ۴در بیابانهای پر از خار و گواو چو ماه بدر ما را پیش‌ْرو
5. ۵روی پس ناکرده می‌گفتی به شبهین گو آمد میل کن در سوی چپ
6. ۶باز گفتی بعد یک دم سوی راستمیل کن زیرا که خاری پیش پاست
7. ۷روز گشتی پاش را ما پای‌بوسگشته و پایش چو پاهای عروس
8. ۸نه ز خاک و نه ز گل بر وی اثرنَز خراش خار و آسیب حَجَر
9. ۹مغربی را مشرقی کرده خدایکرده مغرب را چو مشرق نورزای
10. ۱۰نور این شمس شموسی فارِس استروز خاص و عام را او حارِس است
11. ۱۱چون نباشد حارس آن نور مجیدکو هزاران آفتاب آرد پدید
12. ۱۲تو به نور او همی رو در اماندر میان اژدها و کَژدُمان
13. ۱۳پیشْ پیشت می‌رود آن نور پاکمی‌کند هر ره‌زنی را چاک‌چاک
14. ۱۴یَوم لا یُخزی النبی را راست داننور یَسعی بین ایدیهم بخوان
15. ۱۵گرچه گردد در قیامت آن فزوناز خدا اینجا بخواهید آزمون
16. ۱۶کو ببخشد هم به میغ و هم به ماغنور جان والله اعلم بالبلاغ