1. ۱بهر این فرمود پیغامبر که منهم‌چو کشتی‌ام به طوفان زمن
2. ۲ما و اصحابم چو آن کشتی نوحهر که دست اندر زند یابد فتوح
3. ۳چونک با شیخی تو دور از زشتییروز و شب سیاری و در کشتیی
4. ۴در پناه جان جان‌بخشی تویکشتی اندر خفته‌ای ره می‌روی
5. ۵مسکل از پیغامبر ایام خویشتکیه کم کن بر فن و بر کام خویش
6. ۶گرچه شیری چون روی ره بی‌دلیلخویش‌بین و در ضلالی و ذلیل
7. ۷هین مپر الا که با پرهای شیختا ببینی عون و لشکرهای شیخ
8. ۸یک زمانی موج لطفش بال تستآتش قهرش دمی حمال تست
9. ۹قهر او را ضد لطفش کم شمراتحاد هر دو بین اندر اثر
10. ۱۰یک زمان چون خاک سبزت می‌کندیک زمان پر باد و گبزت می‌کند
11. ۱۱جسم عارف را دهد وصف جمادتا برو روید گل و نسرین شاد
12. ۱۲لیک او بیند نبیند غیر اوجز به مغز پاک ندهد خلد بو
13. ۱۳مغز را خالی کن از انکار یارتا که ریحان یابد از گلزار یار
14. ۱۴تا بیابی بوی خلد از یار منچون محمد بوی رحمن از یمن
15. ۱۵در صف معراجیان گر بیستیچون براقت بر کشاند نیستی
16. ۱۶نه چو معراج زمینی تا قمربلک چون معراج کلکی تا شکر
17. ۱۷نه چو معراج بخاری تا سمابل چو معراج جنینی تا نهی
18. ۱۸خوش براقی گشت خنگ نیستیسوی هستی آردت گر نیستی
19. ۱۹کوه و دریاها سمش مس می‌کندتا جهان حس را پس می‌کند
20. ۲۰پا بکش در کشتی و می‌رو روانچون سوی معشوق جان جان روان
21. ۲۱دست نه و پای نه رو تا قدمآن چنانک تاخت جانها از عدم
22. ۲۲بردریدی در سخن پردهٔ قیاسگر نبودی سمع سامع را نعاس
23. ۲۳ای فلک بر گفت او گوهر بباراز جهان او جهانا شرم دار
24. ۲۴گر بباری گوهرت صد تا شودجامدت بیننده و گویا شود
25. ۲۵پس نثاری کرده باشی بهر خودچونک هر سرمایهٔ تو صد شود