1. ۱قصهٔ عثمان که بر منبر برفتچون خلافت یافت بشتابید تفت
2. ۲منبر مهتر که سه‌پایه بدسترفت بوبکر و دوم پایه نشست
3. ۳بر سوم پایه عمر در دور خویشاز برای حرمت اسلام و کیش
4. ۴دور عثمان آمد او بالای تختبر شد و بنشست آن محمودبخت
5. ۵پس سؤالش کرد شخصی بوالفضولکه آن دو ننشستند بر جای رسول
6. ۶پس تو چون جستی ازیشان برتریچون برتبت تو ازیشان کمتری
7. ۷گفت اگر پایهٔ سوم را بسپرموهم آید که مثال عمرم
8. ۸بر دوم پایه شوم من جای‌جوگویی بوبکرست و این هم مثل او
9. ۹هست این بالا مقام مصطفیوهم مثلی نیست با آن شه مرا
10. ۱۰بعد از آن بر جای خطبه آن ودودتا به قرب عصر لب‌خاموش بود
11. ۱۱زهره نه کس را که گوید هین بخوانیا برون آید ز مسجد آن زمان
12. ۱۲هیبتی بنشسته بد بر خاص و عامپر شده نور خدا آن صحن و بام
13. ۱۳هر که بینا ناظر نورش بدیکور زان خورشید هم گرم آمدی
14. ۱۴پس ز گرمی فهم کردی چشم کورکه بر آمد آفتابی بی‌فتور
15. ۱۵لیک این گرمی گشاید دیده راتا ببیند عین هر بشنیده را
16. ۱۶گرمیش را ضجرتی و حالتیزان تبش دل را گشادی فسحتی
17. ۱۷کور چون شد گرم از نور قدماز فرح گوید که من بینا شدم
18. ۱۸سخت خوش مستی ولی ای بوالحسنپاره‌ای راهست تا بینا شدن
19. ۱۹این نصیب کور باشد ز آفتابصد چنین والله اعلم بالصواب
20. ۲۰وآنک او آن نور را بینا بودشرح او کی کار بوسینا بود
21. ۲۱ور شود صد تو که باشد این زبانکه بجنباند به کف پردهٔ عیان
22. ۲۲وای بر وی گر بساید پرده راتیغ اللهی کند دستش جدا
23. ۲۳دست چه بود خود سرش را بر کندآن سری کز جهل سرها می‌کند
24. ۲۴این به تقدیر سخن گفتم تراورنه خود دستش کجا و آن کجا
25. ۲۵خاله را ... بدی خالو شدیاین به تقدیر آمدست ار او بدی
26. ۲۶از زبان تا چشم کو پاک از شک ستصد هزاران ساله گویم اندکست
27. ۲۷هین مشو نومید نور از آسمانحق چو خواهد می‌رسد در یک زمان
28. ۲۸صد اثر در کانها از اخترانمی‌رساند قدرتش در هر زمان
29. ۲۹اختر گردون ظلم را ناسخستاختر حق در صفاتش راسخست
30. ۳۰چرخ پانصد ساله راه ای مستعیندر اثر نزدیک آمد با زمین
31. ۳۱سه هزاران سال و پانصد تا زحلدم بدم خاصیتش آرد عمل
32. ۳۲در همش آرد چو سایه در ایابطول سایه چیست پیش آفتاب
33. ۳۳وز نفوس پاک اختروش مددسوی اخترهای گردون می‌رسد
34. ۳۴ظاهر آن اختران قوام ماباطن ما گشته قوام سما