1. ۱آمدیم اینجا که در صدر جهانگر نبودی جذب آن عاشق نهان
2. ۲ناشکیبا کی بدی او از فراقکی دوان باز آمدی سوی وثاق
3. ۳میل معشوقان نهانست و ستیرمیل عاشق با دو صد طبل و نفیر
4. ۴یک حکایت هست اینجا ز اعتبارلیک عاجز شد بخاری ز انتظار
5. ۵ترک آن کردیم کو در جست و جوستتاکه پیش از مرگ بیند روی دوست
6. ۶تا رهد از مرگ تا یابد نجاتزانک دید دوستست آب حیات
7. ۷هر که دید او نباشد دفع مرگدوست نبود که نه میوه‌ستش نه برگ
8. ۸کار آن کارست ای مشتاق مستکاندر آن کار ار رسد مرگت خوشست
9. ۹شد نشان صدق ایمان ای جوانآنک آید خوش ترا مرگ اندر آن
10. ۱۰گر نشد ایمان تو ای جان چنیننیست کامل رو بجو اکمال دین
11. ۱۱هر که اندر کار تو شد مرگ‌دوستبر دل تو بی کراهت دوست اوست
12. ۱۲چون کراهت رفت آن خود مرگ نیستصورت مرگست و نقلان کردنیست
13. ۱۳چون کراهت رفت مردن نفع شدپس درست آید که مردن دفع شد
14. ۱۴دوست حقست و کسی کش گفت اوکه توی آن من و من آن تو
15. ۱۵گوش دار اکنون که عاشق می‌رسدبسته عشق او را به حبل من مسد
16. ۱۶چون بدید او چهرهٔ صدر جهانگوییا پریدش از تن مرغ جان
17. ۱۷همچو چوب خشک افتاد آن تنشسرد شد از فرق جان تا ناخنش
18. ۱۸هرچه کردند از بخور و از گلابنه بجنبید و نه آمد در خطاب
19. ۱۹شاه چون دید آن مزعفر روی اوپس فرود آمد ز مرکب سوی او
20. ۲۰گفت عاشق دوست می‌جوید بتفتچونک معشوق آمد آن عاشق برفت
21. ۲۱عاشق حقی و حق آنست کوچون بیاید نبود از تو تای مو
22. ۲۲صد چو تو فانیست پیش آن نظرعاشقی بر نفی خود خواجه مگر
23. ۲۳سایه‌ای و عاشقی بر آفتابشمس آید سایه لا گردد شتاب