1. ۱آنک گویند اولیا در کُه بُوَندتا ز چشم مردمان پنهان شوند
2. ۲پیش خلق ایشان فرازِ صد کُه‌اندگام خود بر چرخ هفتم می‌نهند
3. ۳پس چرا پنهان شود، کُه‌جو بوَدکو ز صد دریا و کُه زان سو بوَد
4. ۴حاجتش نبود به سوی کُه گریختکز پیش کرّهٔ فلک صد نعل ریخت
5. ۵چرخ گردید و ندید او گَردِ جانتعزیت‌جامه بپوشید آسمان
6. ۶گر به ظاهر آن پری پنهان بوَدآدمی پنهان‌تر از پریان بوَد
7. ۷نزد عاقل زان پری که مُضمرستآدمی صد بار خود پنهان‌ترست
8. ۸آدمی نزدیک عاقل چون خفیستچون بود آدم که در غیب او صفیست