1. ۱گفت او ای ناصحان من بی ندماز جهان زندگی سیر آمدم
2. ۲منبلی‌ام زخم جو و زخم‌خواهعافیت کم جوی از منبل براه
3. ۳منبلی نی کو بود خود برگ‌جومنبلی‌ام لاابالی مرگ‌جو
4. ۴منبلی نی کو به کف پول آوردمنبلی چستی کزین پل بگذرد
5. ۵آن نه کو بر هر دکانی بر زندبل جهد از کون و کانی بر زند
6. ۶مرگ شیرین گشت و نقلم زین سراچون قفس هشتن پریدن مرغ را
7. ۷آن قفس که هست عین باغ درمرغ می‌بیند گلستان و شجر
8. ۸جوق مرغان از برون گرد قفسخوش همی‌خوانند ز آزادی قصص
9. ۹مرغ را اندر قفس زان سبزه‌زارنه خورش ماندست و نه صبر و قرار
10. ۱۰سر ز هر سوراخ بیرون می‌کندتا بود کین بند از پا برکند
11. ۱۱چون دل و جانش چنین بیرون بودآن قفس را در گشایی چون بود
12. ۱۲نه چنان مرغ قفس در اندهانگرد بر گردش به حلقه گربگان
13. ۱۳کی بود او را درین خوف و حزنآرزوی از قفس بیرون شدن
14. ۱۴او همی‌خواهد کزین ناخوش حصصصد قفس باشد بگرد این قفس