1. ۱گفت من مستسقیم آبم کَشدگرچه می‌دانم که هم آبم کُشد
2. ۲هیچ مستسقی بنگریزد ز آبگر دو صد بارش کند مات و خراب
3. ۳گر بیاماسد مرا دست و شکمعشق آب از من نخواهد گشت کم
4. ۴گویم آنگه که بپرسند از بطونکاشکی بحرم روان بودی درون
5. ۵خیک اشکم گو بدر از موج آبگر بمیرم هست مرگم مستطاب
6. ۶من بهر جایی که بینم آب جورشکم آید بودمی من جای او
7. ۷دست چون دف و شکم همچون دهلطبل عشق آب می‌کوبم چو گل
8. ۸گر بریزد خونم آن روح الامینجرعه جرعه خون خورم همچون زمین
9. ۹چون زمین و چون جنین خون‌خواره‌امتا که عاشق گشته‌ام این کاره‌ام
10. ۱۰شب همی‌جوشم در آتش همچو دیگروز تا شب خون خورم مانند ریگ
11. ۱۱من پشیمانم که مکر انگیختماز مراد خشم او بگریختم
12. ۱۲گو بران بر جان مستم خشم خویشعید قربان اوست و عاشق گاومیش
13. ۱۳گاو اگر خسپد وگر چیزی خوردبهر عید و ذبح او می‌پرورد
14. ۱۴گاو موسی دان مرا جان داده‌ایجزو جزوم حشر هر آزاده‌ای
15. ۱۵گاو موسی بود قربان گشته‌ایکمترین جزوش حیات کشته‌ای
16. ۱۶برجهید آن کشته ز آسیبش ز جادر خطاب اضربوه بعضها
17. ۱۷یا کرامی اذبحوا هذا البقران اردتم حشر ارواح النظر
18. ۱۸از جمادی مردم و نامی شدموز نما مردم به حیوان برزدم
19. ۱۹مردم از حیوانی و آدم شدمپس چه ترسم کی ز مردن کم شدم
20. ۲۰حملهٔ دیگر بمیرم از بشرتا بر آرم از ملایک پر و سر
21. ۲۱وز ملک هم بایدم جستن ز جوکل شیء هالک الا وجهه
22. ۲۲بار دیگر از ملک قربان شومآنچ اندر وهم ناید آن شوم
23. ۲۳پس عدم گردم عدم چون ارغنونگویدم که انا الیه راجعون
24. ۲۴مرگ دان آنک اتفاق امتستکاب حیوانی نهان در ظلمتست
25. ۲۵همچو نیلوفر برو زین طرف جوهمچو مستسقی حریص و مرگ‌جو
26. ۲۶مرگ او آبست و او جویای آبمی‌خورد والله اعلم بالصواب
27. ۲۷ای فسرده عاشق ننگین نمدکو ز بیم جان ز جانان می‌رمد
28. ۲۸سوی تیغ عشقش ای ننگ ...نصد هزاران جان نگر دستک‌...ن
29. ۲۹جوی دیدی کوزه اندر جوی ریزآب را از جوی کی باشد گریز
30. ۳۰آب کوزه چون در آب جو شودمحو گردد در وی و جو او شود
31. ۳۱وصف او فانی شد و ذاتش بقازین سپس نه کم شود نه بدلقا
32. ۳۲خویش را بر نخل او آویختمعذر آن را که ازو بگریختم