1. ۱چند چند آخر دروغ و مکر توخود نپرد جز دروغ از وکر تو
2. ۲گفت حاشا از من و از جنس منکه بگردیم از دروغی ممتحن
3. ۳ما خروسان چون مؤذن راست‌گویهم رقیب آفتاب و وقت‌جوی
4. ۴پاسبان آفتابیم از درونگر کنی بالای ما طشتی نگون
5. ۵پاسبان آفتابند اولیادر بشر واقف ز اسرار خدا
6. ۶اصل ما را حق پی بانگ نمازداد هدیه آدمی را در جهاز
7. ۷گر بناهنگام سهوی‌مان روددر اذان آن مقتل ما می‌شود
8. ۸گفت ناهنگام حی عل فلاحخون ما را می‌کند خوار و مباح
9. ۹آنک معصوم آمد و پاک از غلطآن خروس جان وحی آمد فقط
10. ۱۰آن غلامش مرد پیش مشتریشد زیان مشتری آن یکسری
11. ۱۱او گریزانید مالش را ولیکخون خود را ریخت اندر یاب نیک
12. ۱۲یک زیان دفع زیانها می‌شدیجسم و مال ماست جانها را فدی
13. ۱۳پیش شاهان در سیاست‌گستریمی‌دهی تو مال و سر را می‌خری
14. ۱۴اعجمی چون گشته‌ای اندر قضامی‌گریزانی ز داور مال را