1. ۱عبرتست آن قصه ای جان مر تراتا که راضی باشی در حکم خدا
2. ۲تا که زیرک باشی و نیکوگمانچون ببینی واقعهٔ بد ناگهان
3. ۳دیگران گردند زرد از بیم آنتو چو گل خندان گه سود و زیان
4. ۴زانک گل گر برگ برگش می‌کنیخنده نگذارد نگردد منثنی
5. ۵گوید از خاری چرا افتم به‌غمخنده را من خود ز خار آورده‌ام
6. ۶هرچه از تو یاوه گردد از قضاتو یقین دان که خریدت از بلا
7. ۷ما التصوف قال وجدان الفرحفی الفؤاد عند اتیان الترح
8. ۸آن عقابش را عقابی دان که اودر ربود آن موزه را زان نیک‌خو
9. ۹تا رهاند پاش را از زخم مارای خنک عقلی که باشد بی غبار
10. ۱۰گفت لا تاسوا علی ما فاتکمان اتی السرحان واردی شاتکم
11. ۱۱کان بلا دفع بلاهای بزرگو آن زیان منع زیانهای سترگ