1. ۱مستان می ما را هم ساقی ما بایدبا آن همه شیرینی گر ترش کند شاید
2. ۲با آن همه حسن آن مه گر ناز کند گه گهوالله که کلاه از شه بستاند و برباید
3. ۳پر ده قدحی میرم آخر نه چو کمپیرمتا شینم و می‌میرم کاین چرخ چه می‌زاید
4. ۴فرمای تو ساقی را آن شادی باقی راتا باد نپیماید تا باده بپیماید
5. ۵صد سر ببرد در دم از محرم و نامحرمنی غم خورد از ماتم نی دست بیالاید
6. ۶چون شمع بسوزاند پروانه مسکین راچون جعد براندازد چون چهره بیاراید
7. ۷پروانه چو بی‌جان شد جانیش دهد نسیهوان جان چو آتش را زان رطل بفرماید
8. ۸رطلی ز می باقی کز غایت راواقیهر نقش که اندیشی در دل به تو بنماید
9. ۹ای عشق خداوندی شمس الحق تبریزیچندانک بیفزایی این باده بیفزاید