1. ۱ز بسکه مانده در آن طره‌ام ز کار انگشتچو شانه نیست کفم را به اختیار انگشت
2. ۲پی گشایش این عقده‌ها غم که مراستبهم کنم ز برای چه دست یار انگشت
3. ۳که وا نمی‌شود از صد یکی گرم باشدهزار دست و به هر دست صدهزار انگشت
4. ۴خبر ز مرگ ندارند غافلان ورندچو رهنما که برآرد بره گذار انگشت
5. ۵پی نمودن راه عدم به خلق زمینبلند کرده ز شمع سر مزار انگشت
6. ۶مرا جدا ز تو نگذارد ارچه یاد وصالکه از فراق برآرم به زینهار انگشت
7. ۷کجاست لذت پستان دایه‌اش هرچندز شوق شیر مکد طفل شیرخوار انگشت
8. ۸گشاد عقده خود جز ز گوشه‌گیر مجویچو شانه کرد گران راست بیشمار انگشت
9. ۹گره‌گشا بمیان نیست مصلحت جایشاز آن ز بحر کف افتاده بر کنار انگشت
10. ۱۰گذشته ماه صیام آنقدر چه میخواهیبرعشه در کف من ساقی از خمار انگشت
11. ۱۱اشاره‌ایست پی گردش قدح که نمودهلال عید از این نیلگون حصار انگشت
12. ۱۲گشودن گرهی چون ز ضعف نتواندبه صد تلاش ز دست من فکار انگشت
13. ۱۳چو نقش پنجه که جا بر زمین کند غم نیستاز اینکه خاک شود دستم و غبار انگشت
14. ۱۴به گلشنی که خرامی تو و بلند شودپی نمودن قدت ز هر کنار انگشت
15. ۱۵چگونه لاف رعونت زند که این جامهبه قد سرو بود نارسا چهار انگشت
16. ۱۶چه نقشها که به رخسار من ز خون بندددمادم و نفتد هرگزش ز کار انگشت
17. ۱۷بدیده‌ام مژه را زیبد از هنر لافداز آن سبب که بدست رقم نگار انگشت
18. ۱۸پی حساب گره‌های رشته کارمبدست در حرکت همنشین میار انگشت
19. ۱۹که از برای شمارش درین چمن بایدبجای برگ برآید ز شاخسار انگشت
20. ۲۰چه‌ام ز خاتم دولت رسد مرا که بودجدا ز حلقه آن زلف تابدار انگشت
21. ۲۱که دمبدم گزدم آنچنان که پنداریز حلقه‌اش بودم در دهان مار انگشت
22. ۲۲حساب خاری غربت اگر کنم چه عجبکه در شماره آن ماندم ز کار انگشت
23. ۲۳کسی مباد جدا گردد از وطن که ز کفبریده چون شود افتد ز اعتبار انگشت
24. ۲۴بجز از اینکه رساندم به بند برقع اوبرای عقده گشودن من فکار انگشت
25. ۲۵سزای منکه بکف در گرفته چون شمعمزتاب عارض آن آتشین عذار انگشت
26. ۲۶بکار خویش فرو مانده و خجل باشمچنانکه از گره سخت شرمسار انگشت
27. ۲۷علاج عقده دل چون کنم که همچو صدفبکف نباشدم از بخل روزگار انگشت
28. ۲۸بود ز حیرت آرام ظاهرم هرچندهمیشه بر لب چرخ ستم شعار انگشت
29. ۲۹ز بیم حادثه دایم بسینه من دلبلرزه است چو در دست رعشه دار انگشت
30. ۳۰از آن زمان که ز کف دامن تو دادم شدچو شمعم از تف این داغ شعله بار انگشت
31. ۳۱برنگ شاخ گل آن گل بباد داد مرادرین حدیقه ز سر تا بپاست خار انگشت
32. ۳۲کشد زمانه‌ام و من بزیر رایت آهکشیده از پی اقرار عشق یار انگشت
33. ۳۳چو مجرمی که کندگاه قتل خویش بلندپی ادای شهادت بپای دار انگشت
34. ۳۴چه حکمتست که بهر گشاد عقده منز جای خویش نجنبد بدست یار انگشت
35. ۳۵گره بکار ضرور است ذره را ورنهنبسته پنجه خورشید در نگار انگشت
36. ۳۶در آن چمن که شوم قامت رسای تراگره‌گشا ز رگ وصف چون ز تار انگشت
37. ۳۷پی شهادت رعنائی تو همچون سوشود بلند ز اطراف جویبار انگشت
38. ۳۸نخواهی از رودت سر بباد در گیتیز حرف خلق درین صفحه دوردار انگشت
39. ۳۹ز زخم تیر مکافات چرخ آگه نیستنهد بحرف کسی هر که خامه‌وار انگشت
40. ۴۰چه شد که دست من از سیم وزرتهی است و زوگرفته است ز ننگ همین کنار انگشت
41. ۴۱بدیده‌ام مژه مفتاح گنج‌های در استچنانکه در کف سلطان کامکار انگشت
42. ۴۲محیط جود علی ولی که در کف اوستمثابه بر لب ابر گهر نثار انگشت
43. ۴۳شهنشهی که بگهواره ساخت در طفلیبرای کشتن اژدر چو استوار انگشت
44. ۴۴بدست رستم دستان بزیر خاک خوردهنوز پیچ و خم از غیرتش چو مار انگشت
45. ۴۵شهی که در چو ز حصن حصین خیبر کندوز آن تلاش نماندش بکف ز کار انگشت
46. ۴۶پی نمودن فتحش بهم برآوردندفرشتگان همه زین نیلگون حصار انگشت
47. ۴۷دلاوری که پی رزم می‌نهاد بچشمدر آن نفس که بفرمان کردگار انگشت
48. ۴۸بتیغ بود کجا حاجتش که می افراختگه جدل به کفش پنجه ذوالفقار انگشت
49. ۴۹مبارزی که ز نیروی دست و بازویشبلب گرفته سپهر ستیزه کار انگشت
50. ۵۰علم بسنگ چو در روز رزم خیبر شدفرو ز قوت سرپنجه‌اش چهار انگشت
51. ۵۱برای بخشش خاتم که در رکوع چو موجاز آن به بحر کفش گشت بیقرار انگشت
52. ۵۲که بود خاتم اگر خاتم سلیمانیبدست جودش ازو بود زیر بار انگشت
53. ۵۳همین نداشت بدست شجاعتش همه عمرپی لوای ظفر وقت کار زار انگشت
54. ۵۴پس از وفات برآورد دست خود ز ضریحبقتل مره چو شمشیر آبدار انگشت
55. ۵۵پی نگاشتن وصف جودش ار آرندبرنگ خامه بگردش سخن‌نگار انگشت
56. ۵۶عجب مدار که ننهاده نقطه جودشطلای ناب کف و سیم شاخدار انگشت
57. ۵۷پی طپانچه زدن چون بروی دشمن اوفراهم آورد از قهر روزگار انگشت
58. ۵۸عجب مدار که چون دست مالکان جحیمفشاندش همه اخگر کف و شرار انگشت
59. ۵۹کف گدای در او گهرفشان سازدبهر کجا چو رگ ابر نوبهار انگشت
60. ۶۰فتد ازو بکف هر که قطره‌ای چه عجبگرش محیط شود دست و جویبار انگشت
61. ۶۱چو روشن است که مهرش بحشر نگذاردبرآورد کف مجرم بزینهار انگشت
62. ۶۲اگر محبت او دارد از ندامت جرمکزو برای چه دیگر گناه‌کار انگشت
63. ۶۳مرا که بسته بکف آب و رنگ مدحت اوبرنگ خامه شنجرف در نگار انگشت
64. ۶۴رسید وقت که از غیبت آیمش بحضوربچشم اهل حسد کرد آشکار انگشت
65. ۶۵زهی بدست تو مفتاح هر دیار انگشتکلید فتح جهانت چو ذوالفقار انگشت
66. ۶۶توئی که چشم‌گشائی ز کف چو در کف تودرآید از پی ریزش بخاربخار انگشت
67. ۶۷بدان صفت که روان کرد بهر قافله آبمحمد عربی از میان چهار انگشت
68. ۶۸کنون نه حکم پذیرت بود زمانه چنانکه دست اهل قلم را بوقت کار انگشت
69. ۶۹که از الست برای قبول فرمانتنهاده چون مژه بر چشم روزگار انگشت
70. ۷۰بکار بسته اهل جهان گره نگذاشتز بسکه در کفت ای مرحمت شعار انگشت
71. ۷۱بدست عقده‌ای ار تا ابد بود چه عجببدست عقده‌گشایان در انتظار انگشت
72. ۷۲برآورند بزنهار دوستانت چندز آتش ستم خصم شمع‌وار انگشت
73. ۷۳برای دفع مخالف ز آستین وقتستشود پدید ترا دست و آشکار انگشت
74. ۷۴شها منم که بدستم ز فیض مدحت توچه شاخ گل همه گل آورد ببار انگشت
75. ۷۵ز فقر عقده سختی بکار من زده چرخکزوست ریش مرا ناخن و فکار انگشت
76. ۷۶تو باز کن گرهم را که نیست کارگشائیمرا چو شانه یک انگشت از هزار انگشت
77. ۷۷رسید وقت دعا ساز نغمه را مشتاقاز این زیاده چو مطرب مزن بتار انگشت
78. ۷۸برآر دست بدرگاه حق که تا هر ماهکشد هلال از این سقف زرنگار انگشت
79. ۷۹کند گشایش کار محب شاه بودچو شانه در کف ایام بیشمار انگشت
80. ۸۰بگاه عقده گشائی خصم او بادابریده چون صدف از دست روزگار انگشت