1. ۱باز فلک سلسله‌ای زد به همکز اثرش گشت جهانی حزین / اتشی افروخت که از پرتوش / دود برآمد ز زمان و زمین / فتنه‌ای انگیخت که از هم گسست / سلسله ربط شهور و سنین / فتنه چو بود این که جهان را گذشت / قطب زمین تاج سر اهل دین / آن که در انواع کمالات بود / عالمی از خرمن او خوشه چین / وانکه گرفت از ید علیای علم / ملک شریعت همه زیر نگین / چون به هوای سفر آخرت / توسن همت ز خرد کرد زین / وز پی آسایش جاوید راند / رخش به آرامگه حور عین / غارت آرام ز عالم نمود / فرقت آن عالم عزلت گزین / ای که در این واقعهٔ جان‌گداز / با من بی‌صبر و قراری قرین / ضابطهٔ سال وفاتش اگر / می‌طلبی از من اندوهگین / مگذر ازین بیت که تاریخ اوست / مصرع دقت اثر هشتمین