1. ۱دولت چو سر به ذروه فتح و ظفر کشیدوز رخ گشود شاهدا من و امان نقاب / بر مسندسرور مکین شاه کامران / دارای آفتاب سریر فلک جناب / تسکین دهندهٔ فتن آخر الزمان / شویندهٔ رخ ظفر از گرد انقلاب / طهماسب خان پناه جهان شاه شه نشان / پرگاردار نقطهٔ کل نقد بوتراب / از یک طرف همای همایون که کام دهر / جست از رکاب بوسی او گشت کامیاب / از جانب دگر خلف پادشاه روم / از پایبوس او سر خود سود بر سحاب / تاریخ آن قران طلبیدم ز عقل گفت / بوسید کامجوی جهان شاه را رکاب / تاریخ این مقارنه کردم سوال گفت / ماهی عجب رسید به پابوس آفتاب