1. ۱ای جوان بخت مدبر که در اصلاح امورخرد پیر ز تدبیر تو شرمنده شود / در روا کردن حاجات شتابی داری / کز تو امسال روا حاجت آینده شود / هستی ای خسرو فرهاد لقب قابل آن / که شود خسرو اگر زنده تو را بنده شود / مهر هر صبح گه از بهر سرافرازی خویش / بعد صد سجده به پای تو سرافکنده شود / سرورا در دلم از قلبی بد سودایان / هست خاری که به لطف تو مگر کنده شود / در صفاهان زری از من شده افشانده به خاک / همچو آن مرده که اجزاش پراکنده شود / نام مبلغ نبرم کز من کم همت اگر / بشنود همت والای تو در خنده شود / به مسیحائیت اقرار کنم در همه کار / اگر از سعی تو این مردهٔ من زنده شود