1. ۱ناگهان بر گرد بخت ملک سر از مهد خوابچشم تا میزد جهان بر هم برآمد آفتاب
2. ۲آفتاب مشرق دولت که باشد نوربخششرق و غرب و بحر و بر را گر فرو گیرد سحاب
3. ۳آفتاب مطلع رفعت که خواهد قرص مهربهر خود شکل هلالی تا شود او را رکاب
4. ۴والی یم دل ولی سلطان که در دوران اودفتر احسان حاتم را سراسر برد آب
5. ۵داور دارا حشم دریا کف صاحب کرمسرور بیضا علم گردنکش گردون جناب
6. ۶بر سمند سخت سم گردافکنان لشگرشلرزه در گورافکنان رستم و افراسیاب
7. ۷می‌شود سیماب وش پنهان ز بیم ار می‌جهداز کمان چرخ بی‌فرمان او تیر شهاب
8. ۸بر زبردستان کند گر زیر دستان را دلیراز عقاب و صعوه خیزد بانک و زنهار از عقاب
9. ۹باد پروازش کند گوی زمین را بی‌سکونگر نویسد بر پر خود آیت عونش ذباب
10. ۱۰عنکبوتی را کند گر تقویت بالا کشدچون شترکش گاو ماهی را به زنجیر لعاب
11. ۱۱ناظران را نسخهٔ ایام می‌شد ذات اونسخهٔ‌های آفرینش یافت صد بار انتخاب
12. ۱۲پر شود در روز روشن عالم از خفاش ظلمآفتاب عدلش ار یکدم بماند در نقاب
13. ۱۳امتیاز بزم سلطانیش این بس کاندرانخون بدخواهش شرابست و دل خصمش کباب
14. ۱۴گنج تمکینش که پا افشرده بر جا همچو کوهباشد اندر خانه خود گر شود عالم خراب
15. ۱۵اتفاق افتد ملک را صحبت مرغا بیانآتش قهرش گر آید بر زمین در التهاب
16. ۱۶ای ز رفعت سروران دهر را صاحب رئوسوی ز شوکت گردنان ملک را مالک رقاب
17. ۱۷یک سر مو کم شمردن یک جهان بی‌دانشی استکامکاری چون تو را از خسروان کامیاب
18. ۱۸کاسه‌های هفت دریا از کف در پاش توخالیند و سرنگون و باد در کف چون حباب
19. ۱۹انتقامت پای پیچیده است در دامان صبربخششت سر کرده بیرون از گریبان شتاب
20. ۲۰خاطر خصم تو را تسکین توان دادن ز خوفگر توان بردن برون از طبع سیماب اضطراب
21. ۲۱از ثبات خیمه‌گاه دشمن آرا که نه ایروی دریا نیست پر از خیمه‌های بی‌طناب
22. ۲۲تا عنان برتافتی زین بلده سرگردان شدندچون سگ گم کرده صاحب صد گروه از شیخ شاب
23. ۲۳منت ایزد را که آب رفته باز آمد به جوو آمد از هر گلبنی بیرون به جای گل گلاب
24. ۲۴کارهای خام یعنی پخته گردیدند و صبرغوره را انگور کرد انگور را می‌های ناب
25. ۲۵وان دعاها را که بد پای اجابت در وحلیافت چون فرصت محل گشتند یک یک مستجاب
26. ۲۶ای تو را هر راست پیمانی به ملکی در گرووی ترا هر لطف پنهانی به جائی در حساب
27. ۲۷رخت عالم گشته بیش از حدتر از باران ظلمآفتاب عالمی زین بیش به سر عالم به تاب
28. ۲۸تا سمر گردی به اعجاز مسیحائی بریزشربت لطفی به کام زهر نوشان عتاب
29. ۲۹محتشم در پاس این دولت که بادا لم‌یزلدعوتی کز حق گذاری کرده بی‌ریب ارتکاب
30. ۳۰از کسی جز وی نمی‌آید که شب بیداریشآشنائی برده بیرون از مزاج چشم و خواب
31. ۳۱تا شهان را ملک گردد منقلب دل مضطربای ز شاهان کم نه کشور داریت در هیچ باب
32. ۳۲تا محل کر و فر صور بادا مطمئنخاطرت از اضطراب کشوری از انقلاب