1. ۱روز عیدم یار اگر قربان کندبندیی آزاد از زندان کند
2. ۲یوسف جان را که در قید تن استزین لباس عاریت عریان کند
3. ۳عیدی‌ام این بس که قربان سازدمتا خلاصم از غم دوران کند
4. ۴آتش دیرینه را تسکین دهددرد چندین ساله را درمان کند
5. ۵کو سبکروحی که قربانی صفتصرف راه دوست، نقد جان کند
6. ۶روی بر خاک در دلبر نهدجان نثار مقدم جانان کند
7. ۷کعبه را داخل شود بی‌رنج راهمشکلی بر خویشتن آسان کند
8. ۸عید قربان است و اکنون هر که هستبهر خود فکر سر و سامان کند
9. ۹پارسا رو در ره طاعت نهدباغبان آرایش بستان کند
10. ۱۰زهره اکنون ساکنان عرش رااز خروش چنگ در افغان کند
11. ۱۱خنجر الماس، بهرام از نیامبرکشد تا برّه را قربان کند
12. ۱۲بر سر منبر خطیب آسمانذکر نام نامی یزدان کند
13. ۱۳چون بپردازد ز توحید خدایعرض القاب شه دوران کند
14. ۱۴بعد ذکر کردگار و شهریاروصف قطب الدّین محمّدخان کند
15. ۱۵آنکه از اندیشه دست و دلشکز سخا تاراج بحر و کان کند
16. ۱۶بحر مخفی در صدف سازد گهرلعل و دُر در سنگ، کان پنهان کند
17. ۱۷وز همین اندیشه نقد مهر راصبح پنهان در ته دامان کند
18. ۱۸بر جهان گر آورد یک ترکتازآسمان را با زمین یکسان کند
19. ۱۹دستبرد صولجان مهر اوچرخ را چون گوی سرگردان کند
20. ۲۰مهچه رایات فتح آیات اودیده خورشید را حیران کند
21. ۲۱با وجود قدرت خون ریختنخصم را شرمنده احسان کند
22. ۲۲ای که از عدل تو نتواند شریردر ضمیر اندیشه عصیان کند
23. ۲۳کافرم‌گر تیغ مژگان بتانمی‌تواند رخنه در ایمان کند
24. ۲۴آورد گر روز، سیل قهر توخانه افلاک را ویران کند
25. ۲۵ننگ باشد توسن جاه تراآفرینش را اگر میدان کند
26. ۲۶در دل کان، مژده پابوس تولعل را چون غنچه خندان کند
27. ۲۷از تو ماه چارده کسب کمالگر کند، چون مهر کی نقصان کند؟
28. ۲۸می‌کند دایم کف احسان توآنچه فیض ابر در نیسان کند
29. ۲۹چون سپه را دل دهی در کارزارزال، کار رستم دستان کند
30. ۳۰خار خار بغض، بدخواه تراغنچه دل در درون پیکان کند
31. ۳۱چون تواند کرد انکار تو خصم؟چون به گل خورشید را پنهان کند؟
32. ۳۲داورا! وصف دل دانای توکی تواند میلی نادان کند
33. ۳۳گر کند صد سال وصف ذات تودر خور آنی که صد چندان کند
34. ۳۴خوانی‌اش گر از دعا گویان خویشزین سعادت شکر بی‌پایان کند
35. ۳۵تا قضا قربانیان را روز عیدبر سر خوان بلا مهمان کند
36. ۳۶دوستانت را بود هر روز عیددشمنانت را اجل قربان کند
37. ۳۷سیر، کافر نعمت خوان تراگر کند ایّام، سیر از جان کند
38. ۳۸امرو نهیت را قضا باشد مطیعهر چه فرمایّی و گویی، آن کند