出門行 二 — ترانهٔ بیرون‌شدن از خانه (۲) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بادِ دریا زوزه می‌کشد و آسمان شبنمِ یخ‌زده می‌بارد؛ تنها و در تنگدستی نشسته‌ام و شب چه دراز است!•海風蕭蕭天雨霜，窮愁獨坐夜何長。
2. 2گردونه می‌رانم و خطرهای کوه‌های تای‌هانگ را به یاد می‌آورم؛ تازه می‌دانم چرا مسافر برای زادگاهش می‌گرید.•驅車舊憶太行險，始知遊子悲故鄉。
3. 3زیبارو را به دلتنگی می‌جویم، اما دروازهٔ آسمان میانِ ما حائل است؛ دیرزمانی به کرانهٔ ابرها می‌نگرم و گذر از آن نمی‌توانم.•美人相思隔天闕，長望雲端不可越。
4. 4سنگی گران‌بها در دست دارم و می‌خواهم ارمغانش کنم؛ دوستش دارم و نمی‌بینمش، و دلم از هم می‌گسلد.•手持琅玕欲有贈，愛而不見心斷絕。
5. 5کوهِ جنوبی سربرافراشته و سنگ‌های سپیدش درخشان، و موج‌های دریای نیلگون بی‌کران و پهناور.•南山峩峩白石爛，碧海之波浩漫漫。
6. 6ستارگانِ شن و چن طلوع و غروب می‌کنند و هرگز به انتظارِ هم نمی‌مانند؛ می‌خواهم آسمان را درنوردم، اما بال و پری ندارم.•參辰出沒不相待，我欲橫天無羽翰。