偷詩 — دزدیِ شعر (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سگِ گرسنه استخوانِ خشک را می‌جود و تنها آبِ دهانِ گرسنگیِ خود را می‌خورد.•餓犬齚枯骨，自喫饞飢涎。
2. 2نوشتارِ امروز و نوشتارِ کهن، هر یک خود را شایستهٔ دلسوزی می‌خوانند.•今文與古文，各各稱可憐。
3. 3این نیز چون خوراکِ کودک است: هلوی شیرین که در دهان می‌چرخانَد.•亦如嬰兒食，餳桃口旋旋。
4. 4تنها اندکی مزه دارد؛ کجا گسترشِ روزگار را می‌بیند؟•唯有一點味，豈見逃景延。
5. 5پیرمردی که تنها بر تختِ ریسمانی نشسته، خاموش می‌خواند و چیزی از گذشتگان می‌گیرد.•繩床獨坐翁，默覽有所傳。
6. 6سرانجام باید نوشتار را رها کرد و فصلی دیگر چون «گشت‌وگذارِ آزاد» نوشت.•終當罷文字，別著逍遙篇。
7. 7نوشتار از دیرباز پاک بوده، و فرزانه آن را مایهٔ فضیلت نمی‌شمارد.•從來文字淨，君子不以賢。