1. ۱گشتند با نشاط همه دوستان گلبس نادر آمد ای عجبی داستان گل
2. ۲بی ابر گل نخندد و بی باد نشکفدابرست و باد گویی جان و روان گل
3. ۳گل عاشق شه است و چو دیدار او بدیدگشت آشکاره از دل راز نهان گل
4. ۴بنگر که هر سپیده دم از حرص بزم شاهتازه رسد همی به چمن کاروان گل
5. ۵گویی که هست مادح سلطان زرفشانگل در میان باغ و زر اندر میان گل
6. ۶ساقی نبید پیرده اکنون که شد جواناین باغ پیر گشته به عمر جوان گل
7. ۷گل مدح شاه خواند و پر در همی کنداین ابر درفشان به سحرگه دهان گل
8. ۸اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
9. ۹باغ ملک ز گل چو بهشت برین شدستگلبن درو به خوبی چون حورعین شدست
10. ۱۰شادی و لهو و رامش شاه زمانه راسوسن نگر که جفت گل و یاسمین شدست
11. ۱۱صاحبقران عالم هرگز قران به حکمبا طالع سعادت گلی قرین شدست
12. ۱۲مانا هزار فتح نشسته است و عز و نازبا همنشین او به جهان همنشین شدست
13. ۱۳او را ز هفت کوکب تابان هفت چرخاز ملک هفت کشور زین نگین شدست
14. ۱۴شادان شده زمانه و خرم شده زمینکو خسرو زمانه و شاه زمین شدست
15. ۱۵دانم یقین که او را در دل گمان نماندکاندر جهان گمانش عین الیقین شدست
16. ۱۶اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
17. ۱۷شاه جهان به تیغ چو ملک جهان گرفتدولت رکاب دادش و نصرت عنان گرفت
18. ۱۸فالی گرفت چرخ و همی گرفت مملکتسلطان ابوالملوک ملک ارسلان گرفت
19. ۱۹شاهی که ملک هرگز چون او ملک ندیدخصمش چو دید مملکت او را جهان گرفت
20. ۲۰بختش چو روی داد به نیکی همان زماندولت به کارهای بزرگش ضمان گرفت
21. ۲۱تأثیر حل و عقدش در قبض و بسط ملکبر آب نقش گشت و بر آتش نشان گرفت
22. ۲۲این سعی بنده وار که بخت جوان نمودامروز ملک عالم شاه جوان گرفت
23. ۲۳ساقی بیار باده ای چون گل به رنگ و بویکامروز باغ و راغ همه گلستان گرفت
24. ۲۴اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
25. ۲۵شاها به شادکامی گلشن کنی همیچون آسمان زمین را روشن کنی همی
26. ۲۶چون خلق تو معطر گشتست بحر و برکامروز در سعادت گلشن کنی همی
27. ۲۷رام است بخت تو که به هر وقت حاصلستحکمی که بر زمانه توسن کنی همی
28. ۲۸هر جا همی ز بخشش تخمی پراکنیوز شکر و مدح هر جا خرمن کنی همی
29. ۲۹در دو جهان همی دهدت ایزد کریمپاداش مکرمات که بر من کنی همی
30. ۳۰در سور ملک بادی با دوستان که تومر سور دشمنم را شیون کنی همی
31. ۳۱اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
32. ۳۲تا روزگار ملک تو را آشکاره کردچشم ملک در او به تعجب نظاره کرد
33. ۳۳روزی که ملک جستی چرخ فلک تو رااز فتح تیغ کرد وز اقبال باره کرد
34. ۳۴چون روز بزم خواری زد دید پیش تویاقوت سرخ معدن در سنگ خاره کرد
35. ۳۵در باغ ملک تا گل بختت شکفته شدبر تن مخالف تو گل جامه پاره کرد
36. ۳۶ملک تو را فلک چو بزرگی تو بدیداز عزت و جلالت دیهیم و یاره کرد
37. ۳۷خورشید خسروانی و بزم چو چرخ تواین گلشن تو از گل زیر است پاره کرد
38. ۳۸گویی که مست شد گل لعل از نشاط تورازی که داشت در دل از آن آشکاره کرد
39. ۳۹اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
40. ۴۰شاها بهانه جویی تا زرفشان کنیوز سیم و زر زمین چو ره کهکشان کنی
41. ۴۱از دوستی بخشش گلشن کنی همیکز زر و گل زمین را چون گلستان کنی
42. ۴۲زین سیم و زر که بخشی شاها شگفت نیستکز سیم و زر به گیتی جیحون روان کنی
43. ۴۳تا بوستان چنین است از گل سزد که توگر عشرتی کنی همه در بوستان کنی
44. ۴۴بختت جوان و ملک جوانست و تو جوانممکن بود که پیر جهان را جوان کنی
45. ۴۵ای شاه گل به تهنیت ملکت آمده ستزیبد که تو کنون همه رامش بر آن کنی
46. ۴۶جان را و مغز را ز گل و باده قوتستشاید کنون که تقویت مغز و جان کنی
47. ۴۷اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
48. ۴۸شاها همیشه فصل خزانت بهار بادبر روی آن بهار ز دولت نگار باد
49. ۴۹تا دور چرخ بر تو سعادت کند همیاز دور چرخ بر تو سعادت نثار باد
50. ۵۰تا شاخ و بار باشد و تا باغ و بوستانبر شاخ دولت تو ز اقبال بار باد
51. ۵۱هر تازه گل که بشکفدت در بهار ملکدر دیده مخالف تو تیز خار باد
52. ۵۲تا هست شهریاری و شاهی تو را به عزبر تخت شهریاری و شاهی قرار باد
53. ۵۳تا چرخ و کوه باشد ملک و بقای توچون چرخ پایدار و چو کوه استوار باد
54. ۵۴از روزگار توست همه فخر روزگارتا هست روزگار همین روزگار باد
55. ۵۵اندر زمانه شاه جهان تا جهان بودسلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود