1. ۱تا بقا مایه نما باشدثقت الملک را بقا باشد
2. ۲طاهر آن آفتاب کز نورشآفتاب فلک سها باشد
3. ۳جستن راه خدمت سامیشجز به وجه ثنا خطا باشد
4. ۴سختم آسان بود ثنا گفتنجود او مایه ثنا باشد
5. ۵ای کریمی کامیدواران راهمه لفظ تو مرحبا باشد
6. ۶ز دکان نیاز گیتی راخاک صحن تو کیمیا باشد
7. ۷چشم اقبال شهریاری راگرد رخش تو توتیا باشد
8. ۸بر عدو عنف تو سموم بودبر ولی لطف تو صبا باشد
9. ۹حزم و عزم تو چون بگیرد جزمآن زمین باشد این هوا باشد
10. ۱۰سایلان را ز دست تو نه عجبگر نتیجه همه عطا باشد
11. ۱۱تا همی دست راد تو گه بزمپدر و مادر سخا باشد
12. ۱۲رای تو ار شود چو وهمت تیزبر فلک خط استوا باشد
13. ۱۳منحنی می شود فلک پس از آنکز در او گردش رحا باشد
14. ۱۴تا همی جاه گیتی افروزتهمچو مهر اصل هر ضیا باشد
15. ۱۵دولتت دولت علایی رامایه و پایه علا باشد
16. ۱۶به خدایی که بر جلالت اوهر چه بینی همه گوا باشد
17. ۱۷صفت و نعمت او به نزد خردهمه آلاء و کبریا باشد
18. ۱۸گر چنین پادشا که هست امروزدر جهان هیچ پادشا باشد
19. ۱۹خدمت بارگاه مجلس اوعمره و مروه و صفا باشد
20. ۲۰ور چو تو مرد هیچ دولت رانیز در دانش و دها باشد
21. ۲۱پس چرا چون منی که بی مثلمبه چنین حبس مبتلا باشد
22. ۲۲گر همی باغ فضل را از منرونق و زینت و بها باشد
23. ۲۳چون گل لاله جای من ز چه رویهمه در خار و در گیا باشد
24. ۲۴این گنه طبع را نهم که همیمایه فطنت و ذکا باشد
25. ۲۵به خدای ار مرا در این زندانجز یکی پاره بوریا باشد
26. ۲۶نان کشکین اگر بیابم هیچراست گویی زلیبیا باشد
27. ۲۷چون سرشک و چو روی هرگزنه عقیق و نه کهربا باشد
28. ۲۸آشنا ورزمی ز اشک دو چشماگرم چشم آشنا باشد
29. ۲۹راست گویی هوای زندانمدیو و افعی و اژدها باشد
30. ۳۰همه گر صورتی نگارد ازوروی آن صورت از قفا باشد
31. ۳۱وانگهم سنگدل نگهبانیکه چنو در کلیسیا باشد
32. ۳۲از گرانی بلند چون گردمتکیه بر چوب و بر عصا باشد
33. ۳۳رفتن من دو پی بود وانگاهپشتم از بار آن دو تا باشد
34. ۳۴مر مرا گویی از گرانی بندپای در سنگ آسیا باشد
35. ۳۵پیش چشم آرحال من چو مراجمله این برگ و این نوا باشد
36. ۳۶حبس را زاده ام و مرا گوییرنج و غم مادر و نیا باشد
37. ۳۷چرخ کژ می زند مراد و همیهر چه باشد همه دغا باشد
38. ۳۸نیک دانی که از قرابت منچند گریان و پارسا باشد
39. ۳۹چون منی را روا مدار امروزکه ز فرزندگان جدا باشد
40. ۴۰مانده ایشان به درد و من در رنجاین همه هر دو از قضا باشد
41. ۴۱لیکن از دین پاک تو نسزدکه بدین مر تو را رضا باشد
42. ۴۲گر عنایت کنی و من بر هماز بزرگی تو را سزا باشد
43. ۴۳نه همی فرصتیت باید جستگر خلا باشد ار ملا باشد
44. ۴۴نکته ای گر برانی از حالمهمه امید من روا باشد
45. ۴۵ور کنم شغل هیچ کس پس از اینگردنم در خور قفا باشد
46. ۴۶با فلک من سیتزه ها کردمزان تنم خسته عنا باشد
47. ۴۷هر که او با فلک ستیزه کندجز چنین از فلک چرا باشد
48. ۴۸همه مهر و وفاست سیرت منروزگارم کی آشنا باشد
49. ۴۹ای بزرگی که شاخ ملک از توهمه در نشو و در نما باشد
50. ۵۰بنده مادحی چنین در بندنیک بندیش تا روا باشد
51. ۵۱آفتابی بلی سزد که تو رابس فراوان چو من هبا باشد
52. ۵۲گنج ها دارم از هنر که بگفتکس کزان گونه گنج ها باشد
53. ۵۳زین بلا گر مرا به جان بخریاین همه گنج ها تو را باشد
54. ۵۴ور بدین حاجتم نعم نکنینعم من ز بخت لا باشد
55. ۵۵نه همه مردمان چنین گویندکه بغایی طریق ما باشد
56. ۵۶گر چنین است پس بود در خوربند شاعر چو او بغا باشد
57. ۵۷شاعر آخر چه گوید و چه کندکه از او فتنه و بلا باشد
58. ۵۸گر به عیوق برفرازد سرشاعر آخر نه هم گدا باشد
59. ۵۹مگرش چو محمد ناصرگوهر از پاک مصطفی باشد
60. ۶۰لاجرم جاه و حق حرمت اوچون شهیدان کربلا باشد
61. ۶۱گر همی حق بود چو تو بایدشاعران را که پیشوا باشد
62. ۶۲تو ثنا و دعای من مشنوکاین و آن از سر هوا باشد
63. ۶۳چون تویی راز چون منی پاداشنه ثنا باشد و دعا باشد
64. ۶۴مدحت من شنو که مدحت منرشته در بی بها باشد
65. ۶۵پس از آواز او چو بشنیدیهمه آوازها صدا باشد
66. ۶۶من که در خور ثنای شاه کنمچون من اندر جهان کجا باشد
67. ۶۷ور ز من شد گشاده گنج سخنبند بر پای من چرا باشد
68. ۶۸آب اقبال تو روا باشدکه هر امید از او وفا باشد
69. ۶۹بنده بودت به طبع و خواهد بوددر جهان هر که بود یا باشد