1. ۱زهی موفق و منصور شاه بی همتازهی مظفر و مشهور خسرو والا
2. ۲زهی جهان سعادت به تو فزوده خطرزهی سپهر جلالت به تو گرفته ضیا
3. ۳زهی به عالی امرت اسیر کشته قدرزهی به نافذ حکمت مطیع گشته قضا
4. ۴زهی سپهر به اقبال تو فکنده امیدزهی زمانه به فرمان تو بداده رضا
5. ۵زهی سخای مصور به روز بزم و نشاطزهی قضای مجسم به روز رزم و وغا
6. ۶تو سیف دولتی و دولت از تو یافته فرتو عز ملتی و ملت از تو برده بها
7. ۷تو آن امیری کز روزگار آدم بازهمی بخواست زمانه تو را به جهد دعا
8. ۸ز بس دعا که زمانه بکرد کرد آخرخدای عزوجل حاجت زمانه روا
9. ۹خدایگانی چون تو بیافرید که چرختو را به شاهی ناورد و ناورد همتا
10. ۱۰هزار شیری بر باره روز جنگ و نبردهزار بحری بر تخت روز جود و سخا
11. ۱۱زمین نماید با قدر و رای تو گردونشمر نماید با طبع و دست تو دریا
12. ۱۲برفت کین تو بر آب ازو بخاست غبارگذشت مهر تو بر نار ازو برست گیا
13. ۱۳اگر رسولان آیند ز پی تو از ملکانو گرچه نامه نویسند سوی تو امرا
14. ۱۴تو را رسولان باشند تیرهای خدنگجواب نامه بود تیغ های روهینا
15. ۱۵کجا گریزد دشمن اگر چه مرغ شودعقاب هیبت تو چون گرفت روی هوا
16. ۱۶اگر مواجهه آید عدوت نشناسیکه هیچ وقت ندیدی ازو مگر که قفا
17. ۱۷خدایگانا هر روز بر فزون گشته استبقا و ملک تو افزونت باد ملک و بقا
18. ۱۸ابوالمظفر شاه زمانه ابراهیمکه پادشاه زمین است و خسرو دنیا
19. ۱۹به تازگیت فرستاد خلعتی عالیکه عاجز است ازو وهم و فکرت شعرا
20. ۲۰قبای خاصه و پشتی خود نسیج به زریکی مکلل کرده کمر به گوهرها
21. ۲۱ستام زر و مرصع به گوهر الوانکه چرخ پیر نداند همیش کرد بها
22. ۲۲ز بس بدایع چون بوستان پر از انوارز بس جواهر چون آسمان پر از انوا
23. ۲۳ز پشت مرکب تازی همی بتافت چنانکستاره نیم شب از روی گنبد خضرا
24. ۲۴بسان باد صبا مرکبی که اندر تکازو بماند حیران و خیره باد صبا
25. ۲۵برو سرینش در زیر آن ستام چنانز در و گوهر مانند نقطه جوزا
26. ۲۶بسی سلاح و بسی خود و جوشن و خفتانکه در خزینه اش بود از خزاین خلفا
27. ۲۷پیام داد که ای چشم ما به تو روشنبه مهر دل ز همه بر گزیده ایم تو را
28. ۲۸به هند رفتی و رسم غزا بجا آوردکشید نفس عزیز تو شدت گرما
29. ۲۹سپه کشیدی هر سوی و دشمنان کشتیبه هند کردی آثار خنجرت پیدا
30. ۳۰جهان بگشتی و چندان نگشت اسکندرفتوح کردی و چندان نکرده بد دارا
31. ۳۱خبر رسید که نفس عزیز تو شاهاهمی بنالید اکنون ز رنج یافت شفا
32. ۳۲خدای داند کز بهر تو همی ناسودنه نفس ما ز غمان و نه چشم ما ز بکا
33. ۳۳چو صحت تو مبشر بگفت ما کردیمدهان او همه پر در و لؤلؤ لالا
34. ۳۴تو نور مجلس انسی به روز مجلس انسبه روز جستن پیکار پشت بازوی ما
35. ۳۵بداده ایم امارت تو را و در خور توستسپرده ایم به تو هند و مر توراست سزا
36. ۳۶بگیر قبضه شمشیر عدل و جنبش کنبگرد گرد همه هند پادشاه آسا
37. ۳۷کسی که اشهد ان لااله الااللهنگوید از تن او کن تو سر به تیغ جدا
38. ۳۸از آنچنان پدر آری چنین پسر زایداز آفتاب نتیجه شگفت نیست ضیا
39. ۳۹خدایگانا شاها مظفرا ملکاتو را که داند گفتن به حق مدیح و ثنا
40. ۴۰خجسته بادت فرخنده و مبارک بادنواز و خلعت و تشریف شاه کام روا
41. ۴۱بقات بادا چندان که کام و نهمت توستمباد هرگز ملک تو را زوال و فنا
42. ۴۲مساعد تو به هر جایگاه بخت جوانمنابع تو به هر شغل دولت برنا