1. ۱هر چه اقبال بیندیشید آمد همه راستجان بدخواهان از هیبت و از هول بکاست
2. ۲موکب طاهری آواز برآورد بلندهر سویی از ظفر و نصرت لبیک بخاست
3. ۳بدهید انصاف امروز به شمشیر و قلمدر جهان چون ثقة الملک که دیده ست و کجاست
4. ۴قدر او چرخی عالی است کزو چرخ زمیسترای او مهری روشن که ازو مهر سهاست
5. ۵ای جهانی که دو حال تو ز مهرست وز کینای سپهری که دو قطب تو زحزم وز دهاست
6. ۶نیک یکتاست دل گردون در خدمت توگرچه در طاعت تو پشتش زینگونه دوتاست
7. ۷همه فرمان تو مقبول و همه امر تو جزماین توانایی در مملکت امروز توراست
8. ۸حاصل و رابح و موجود به هر وقت ز توستهر چه سلطان جهان را غرض و کام و هواست
9. ۹شاه مسعود براهیم که در ملک جهانخسرو نافذ حکم و ملک کام رواست
10. ۱۰بر تن حشمت باقیش لباس از شرف استبر سر دولت پاینده او تاج علاست
11. ۱۱زندگانی تو پاینده کناد ایزد از آنکزندگانی تو آنجاست که از شاه رضاست
12. ۱۲عنف و لطف تو به هر وقت خزانست و بهارخشم و عفو تو به هر حال سموم است و صباست
13. ۱۳آسمانی و ز دور تو ولی تو مهستآفتابی و ز نور تو عدوی تو هباست
14. ۱۴از شرف ذات تو بیخیست کزو شاخ علوستدر کرم طبع تو شاخیست کزو بار سخاست
15. ۱۵مثل بخت و نکوخواه تو آبست و درختمثل مرگ و بداندیش تو ناراست و گیاست
16. ۱۶سحر دشمن همه باطل کنی از تیغ مگردشمن و تیغ تو را قصه فرعون و عصاست
17. ۱۷هر چه در گیتی رادی است کم و بیش ز توستوآنچه از دولت شادیست شب و روز توراست
18. ۱۸همه دعوی که سخا کرد و کند هست به حقزآنکه دعوی سخا را دو کف تو دو گواست
19. ۱۹وآنکه دعوی کند و گوید در کل جهاناز جوانمردان چون طاهر یک مرد کجاست
20. ۲۰من بدو ماندم باقی به جهان تا جاویدگر بماند به جهان باقی والله که سزاست
21. ۲۱من که مسعودم هر چند ثنا گوی تواماین سخن گفته من نیست چه گفتار سخاست
22. ۲۲این که می رانم والله که به عدل است و به حقوانچه می گویم والله که نه از روی ریاست
23. ۲۳چرخی و ابری و خورشیدی و دریایی و کوهوین صفات این همه را غایت مدح است و ثناست
24. ۲۴سرفرازا فلکم زیر قضا زخم گرفتهمه فریاد و فغان من ازین زخم قضاست
25. ۲۵از زمین برترم و نیست هوا سمج مراپس مرا جای بدینسان نه زمین و نه هواست
26. ۲۶محنت و بیم مرا جاه تو ایمن کندمپس از این گونه مرا جای درین خوف و رجاست
27. ۲۷از همه دانش حظیست مرا از چه سببهمه حظ من ازین گیتی رنجست و عناست
28. ۲۸گر بدانم که چرا بسته شدم بیزارماز خدایی که همه وصفش بی چون و چراست
29. ۲۹شرزه شیری را مانم که بگیرند به دستوین گران بند بر این پای مرا اژدرهاست
30. ۳۰مدتی شد که چنین شیر خود از بیم غسکاندرین سمج ز خواب و خور و آرام جداست
31. ۳۱این همه رنج و غم از خویشتنم باید دیدتا چرا طبع و دلم مایه هر ذهن و ذکاست
32. ۳۲بحرم و کانم چون بحر و چو کان حاصل منخلق را در ثمین و گهر پیش بهاست
33. ۳۳ای خداوند من از غفلت بیدار شدمچون بدانستم کاندیشه بیهوده خطاست
34. ۳۴جان همی بازم با چرخ و همی کژزندمهیچ کس داند کاین چرخ حریفی چه دغاست
35. ۳۵چرخ رانیست گناهی به خرد یار شدمزآنکه این چرخ به هر وقتی مأمور قضاست
36. ۳۶عرض کردیم همه کرده بی حاصل خویشهر چه بر ماست بدانستیم اکنون کز ماست
37. ۳۷گر چو ما گیتی مجبور قضا و قدر استپس چرا از ما بر گیتی چندین عللاست
38. ۳۸دگر از تنگدلی کردن ما فایده نیستاین همه تنگدلی کردن ما خیره چراست
39. ۳۹طرفه مردی ام چندین چه غم عمر خورمچون یقینم که سرانجام من از عمر فناست
40. ۴۰ساکن و شاکر گشتم که مرا روشن شدکه نبود آنچه خداوند جهاندار بخواست
41. ۴۱نکند تندی گردون و وفادار شودگرچه طبعش به همه چیز که من خواهم راست
42. ۴۲چون بداند که مرا دولت تو کرد قبولبنهد رگ به همه چیز که من خواهم راست
43. ۴۳چون روا گشت و وفا شد ز تو امید مراپس از آن هر چه کند گردون از فعل رواست
44. ۴۴هست امروز به اطلاق دل من نگرانکه درین جنس ز احسان تو صد برگ و نواست
45. ۴۵هستم از بیم تو چون قمری با طوق و ز مدحهمچو قمری نفس من همه لحنست و نواست
46. ۴۶هیچ کس را هست انصاف ده ای حاکم حقاین زبان قلم و فکرت خاطر که مراست
47. ۴۷از بزرگان هنر در همه انواع منمگرچه امروز مرا نام ز جمع شعراست
48. ۴۸قافیت هایی طنان که مرا حاصل شدهمه بر بستم در مدح کنون وقت دعاست
49. ۴۹تا مه و مهر فلک والی روزند و شبندتا شب و روز جهان اصل ظلامست و ضیاست
50. ۵۰رتبت قدر تو از طالع در اوج علوستدولت جاه تو از نصرت با نشو و نماست
51. ۵۱تا جهان است بقا بادت مانند جهانکه بقای تو جهان را چو جهان اصل بقاست