1. ۱تا توانی مکش ز مردی دستکه به سستی کسی ز مرگ نجست
2. ۲ماهی ار شست نگسلد در آببسته او را به خشکی آرد شست
3. ۳هر که او را بلند مردی کردتا به روز اجل نگردد پست
4. ۴روی ننمود خوب در مجلستا ندیدند در مصافش شکست
5. ۵هر که با جان نایستاد به رزمدان که در پیشگه به حق ننشست
6. ۶سر فرازد چو نیزه هر مردیکه میان جنگ را چو نیزه ببست
7. ۷ای بسا رزمگاه چون دوزخکه قضا اندر او درست نرست
8. ۸دل مردان ز ترس چون دل طفلسر گردان ز حمله چون سرمست
9. ۹چرخ گردان ز گرد کان چو شبهتیغ بران ز خون چو شاخ کبست
10. ۱۰نیزه چون حمله خواستم بردنگشت پیچان مرا چو مار به دست
11. ۱۱گفتم این شاخ مرگ راست گرایکه بسی دل به خواهم خست
12. ۱۲کنی ار احتراز وقتش نیستور کنی اضطراب جایش هست
13. ۱۳یا بجنبی همی ز شادی خونیا بلرزی همی ز بیم شکست